Писателот и експерт за животна средина Стјуарт Бренд, познат по основањето на “Каталогот на планетата Земја” кон крајот на 60-тите години на минатиот век, пораснал во
Илиноис талкајќи низ шумите кои само неколку децении пред тоа ѕвонеле од од мафтањата на кријата на гулабите преселници. “Нивното живеалиште беше и мое живеалиште”, вели тој. Пред две години, Бренд и неговата сопруга Рајан Фелан, основач на компанијата за генетско тестирање DNA Direct, започнаа да се прашуваат дали е можно да се врати овој вид во живот. За време на една вечера со Џорџ Черч, биолог од Харвард, инаку врвен експерт за манипулација со ДНК, откриле дека тој бил воден од истата мисла.
Черч знаел дека стандардните методи на клонирање ќе пропаднат бидејќи птичјиот ембрион се развива во неговата школка, а ниту еден музејски примерок на гулаб преселник (вклучувајќи ја и Марта, која сега се наоѓа во Смитсонијан) не содржи целосно недопрен, функционален геном. Но, тој предвидел и друг начин да ја пресоздаде оваа птица. Зачуваните примероци содржат ДНК фрагменти. Со собирање на овие фрагменти, научниците можеле да прочитаат околу милијарда нуклеотиди во родот на гулабот. Черч сè уште не може да го собере целиот геном на некое животно од ништо, но тој ја измисли технологијата како да добие обемни парчиња ДНК од било која низа. Теоретски, тој може да произведува гени за особини на гулаби – гени за неговата долга опашка, на пример, и да ги интегрира во геномот на основната клетка на дивиот пештерски гулаб.
Матичните клетки на пештерските гулаби со вака добиениот геном може да се трансформираат во клеточни микроби, претходници на јајца и сперма. Тогаш герминативните клетки може да се инјектираат во јајцата на пештерските гулаби, каде што ќе мигрираат во сексуалните органи на ембрионот во развој. Птиците што излегуваат од овие јајца би изгледале како обични пештерски гулаби, но тие би носеле јајца или сперматозоиди со изменета ДНК. И дури кога би пораснале и би се пареле, птиците со карактеристични карактеристики на селски гулаб би излегле од нивните јајца. Подоцна овие птици би можеле да се вкрстуваат, а научниците би избрале птици кои би личеле на исчезнатиот.
Методот на реконструкција на геномот на Черч теоретски може да работи за секој вид што има жив роднина и чиј геном може да се реконструира. Значи, дури и ако тимот од Суам не успее да го пронајде недопреното јадро на мамутот, некој сепак би можел да го оживее видот. Научниците веќе имаат технологија што може да ги реконструира повеќето гени потребни за создавање на мамут, кој може да се вметне во матичните клетки на слонот. И нема недостаток на суровина за понатамошни експерименти затоа што има доволно во сибирскиот вечен мраз. “Не е проблем со мамутите, таму ги има како кал”, рече Хендрик Појнар, експерт за ДНК-мамути на универзитетот Мекмастер во Онтарио. “Единствениот проблем се финансиите.”
Забелешка: Преземањето на оваа содржина е дозволено само ако го наведете изворот со задолжително линкување на нашиот домен и оригиналната статија!
Доколку сакате да прочитате повеќе содржини како оваа, препорачуваме да го посетите нашиот портал www.kukuriku.com.mk, а со лајк на нашата фан страна станувате дел нашето многубројно членство facebook.com/Kukuriku.mk/.
Продолжува на страна 5
