Домагој и јас секогаш сме сакале да имаме полно деца. Франка конечно наполни три години, а ние одлучивме да ја започне постапката за посвојување на уште едно дете. Знаевме дека не очекува онаа иста процедура која три години ја поминавме со Франка. Меѓутоа, овој пат бевме многу попаметни. Се однесувавме како двајца искусни професионалци од кои дури и бројни потенцијални посвојувачи барале совет. Ние знаевме што да прашаме, а на што не треба да се губи време. Повторно се приближува денот на Св. Јосиф. Тој ден во нашето село напаѓа многу снег.
Веднаш отиде во Домот
Ја седнавме Франка во авто столчето и тргнавме во обиколка на социјалените центри. Во еден центар ни кажа да имаат девојче со чисти документи. Нејзиното име е Дора со повеќе од две години. Социјалниот работник буквално изговори: “Таа има пречки. Потешко се посвојува”. Веќе почна да ми зборува за уште едно дете, а јас ја прекинав: “… Чекај, ајде да се вратиме на тоа малото девојче”. Социјалниот работник ми кажа дека биолошката мајка на Дора имала многу ризична бременост и комлицирано породување.
“Тетките во домот постојано настојуваа Дора да нѐ вика мамо и тато. Тоа не ми се допадна. Не се станува родител кога на некое дете ќе му наредиш да те вика мамо и тато, таа титула се заслужува.”
Девојчето било родено предвреме со само 1.300 грама. Ми ја раскажа целата нејзина семејна историја и заврши: “Оди во Назор да се уверите сами”. Веќе наредниот ден се нацртаме во домот. Не однесоа во една соба и ни објаснија дека Дора е родена без corpus callosum. И недостасува спојка која ги поврзува левата и десната хемисфера на мозокот. Таа пренесува моторни, сензорни и когнитивни информации помеѓу хемисферата на мозокот и одржува повеќе функции во организмот, вклучувајќи ги и движењата на очите, рамнотежата, емоционалните и тактилните реакции и концентрацијата.
Неговиот недостаток може да доведе до отстапувања во оваа област. Нè предупредија дека има проблем со видот, дека би можела интелектуално да заостанува зад другите деца и дека најверојатно нема да биде во можност да оди на училиште со редовна програма. Мојот сопруг им одговори: “И што тогаш? Па ние не дојдовме да посвоиме иден доктор на науки. Ние само сакаме таа да биде среќна.” На крај ни овозможија да ја запознаеме. Пред нас се појави палчица, двегодишно девојче тешка седум килограми и висока 75 сантиметри, колку што обично имаат бебиња со шест, седум месеци.
Продолжува на страна 5
