Во египетската оаза Дакла, археолозите открија гробница од римскиот период со песна од 19 стиха на старогрчки јазик. Во последните стихови, според едно стручно толкување, синот му се обраќа на починатиот татко и го моли да ги прими погребните дарови од своите деца.
Гробницата е изградена од варовник и се наоѓа во близина на античкиот град Мотис, кај денешниот Мут. Според египетското Министерство за туризам и антиквитети, била наменета за маж и жена и најверојатно потекнува од четвртиот век, кога Египет бил под римска власт.
На камената плоча е запишано името на починатиот, Писехт. Се претпоставува дека бил судија. Во соопштението на Министерството нема податок за пронајдени човечки остатоци.
„Слушај, татко!“
Во песната Писехт е опишан како добар и мудар човек, „советник во животот“. Според Ангелос Ханиотис, истражувач во Институтот за напредни студии во Њу Џерси, во завршните стихови зборува неговиот син Сарапион. Тој го повикува таткото да ги прифати обредните наливки и даровите од ожалостените деца.
Ханиотис, кој не учествувал во ископувањата, за Live Science посочил дека граматиката на натписот потсетува на Хомеровите епови. На каменот се врежани и акцентни знаци, што според него укажува на високото образование на авторот.
Хиероглифи, пирамидален покрив и римска монета
До влезот на гробницата водат 14 скалила, а градбата има пирамидален покрив. Влезот е украсен со крилест сончев диск, приказ на богот Озирис и две кобри.
Во внатрешноста се пронајдени хиероглифски натписи со обредни формули за заштита на починатите. Дел од нив се поврзуваат со „Амдуат“, древен египетски текст што го опишува патувањето на богот на Сонцето низ подземјето.
Меѓу пронајдените предмети има маса за обредни приноси, сад за прочистување, керамика и монета со ликот на Константин Велики, кој владеел од 306 до 337 година. Над влезот има и светилиште од тули од кал. Неговата градба укажува дека можеби било додадено подоцна, но засега не е утврдено кога и за која намена.
Грчката песна и египетските погребни натписи, зачувани во иста гробница, покажуваат како различни јазични и обредни традиции се среќавале во Египет под римска власт. Завршните стихови откриваат и како едно семејство ја изразило својата загуба пред околу 1.700 години.



















