Исто така, многу од принципите A.Nil се екстремни, знаеме дека тие не се најдобри, и не се во интерес на децата. Ова се однесува на обезбедување слобода на децата, моралните принципи да ги усвојуваат со свое темпо и на свој начин, без влијание на возрасните. Меѓутоа, неспорно е дека Нил се обиде од своите често несреќни и деликвенти ученици да развие среќни и емоционално интелигентни личности. Во својот “Нов Samerhil”, тој вели, “сите зла на цивилизацијата произлегоа од фактот дека ниедно дете не се наиграло доволно. Поточно, секое дете е турнато во калапот на зрелоста многу пред тоа да стигне до соодветната возраст и зрелост.”
Училиште Samerhil постои и денес. Се наоѓа во Lejston (Англија). Постојат околу сто ученици. Иако работи по слични принципи како и во време на А. Нил, не е до тој степен предмет на жестоки дебати.
Денес, современите генерацији често изгледаат “распуштено” како да излегле од училиште Samerhil, а при тоа не се слободни. Наместо тоа, ограничени се со бројот на забрани, родителска очекувања, претерани амбиции дека во ова и вакво општество ќе успеат само ако … а листата на она што треба да го исполнат е сѐ е подолг. И покрај општата борба за правата на детето, како да има сѐ помалку слобода за децата. Иако современата педагогија застапува став дека одреден степен на авторитет, дисциплина и правила на однесување се неопходни за здрав и среќен детски развој, важно е да се даде слобода на децата нешто самостојно и да одлучат и да имаат рамноправен глас со возрасните.
Нил е критичар на современото општество, кое според него развива човек на масата. Тој не се обидува да ги поучи децата како да се вклопат во постојниот поредок. Тој се одлучува за целосен развој на личноста наместо целосен пазарен успех. Според зборовите на Ерих Фром, A.Нил се обиде да воспитува среќни деца, чии вредности не се состојат во фактот дека треба многу да имаат, и многу да трошат, туку треба многу да БИДАТ.
Преземано од Дете Плус, автор на текстот Јелена Костиќ
