Останати развојно – первазивни нарушувања (РПН)
Сите нарушувања во рамките на оваа класификација имаат некои заеднички карактеристики, па во работата со децата со такви нарушувања можат да се користат слични образовни стратегии.
Сепак, на некои подрачја постојат разлики како што се број на симптоми, возраста во која е дојдено до нарушувањето и развојните облици на нарушувањето.
Во Британска Колумбија децата кои имаат развојни нарушувања, а да притоа немаат дијагноза за аутизам, можно е во поглед на нивното специјално образование да се препознаат во категорија која најдобро ја одразува нивната медицинска состојба, како и видот и интензитетот на потребните образовни интервенции. Во некои случаи, соодветна категорија може да биде „ученици со интелектуални потешкотии“. Во останатите случаи можат да бидат „сериозни нарушувања во однесувањето“, „умерени нарушувања во однесувањето“ или „ психички потешкотии/ хронично оштетување на здравјето“.
Аспергеров синдром
Аспергеровиот синдром има најмногу заеднички карактеристики со аутизмот. Лицата со Аспергеров синдром имаат потешкотии на подрачјето на социјалната интеракција и стереотипните облици на однесување. Основни разлики помеѓу учениците со аутизам и учениците со Аспергеров синдром е во тоа што децата со Аспергеров синдром немаат клинички значителен застој во раниот јазичен развој ниту значителен застој во когнитивниот развој. Што се однесува до развојот на примерни вештини за самопомош соодветни за животната возраст, прилагодливото однесување и искажување на интерес за средината во текот на детството, овие деца немаат ист степен на потешкотии како децата со аутизам.
Во претходно наведениот прирачник „DSM-IV“ се употребува поимот Асперегерово нарушување. Поимот Аспергеров синдром се користи во склад со современата литература на ова подрачје.
Автор Иле Михајловски
Подготви педагог Виолета Крстевска Васиќ
