Земајќи го во предвид експресивниот и рецептивниот говор, можни се низа на потешкотии. Се проценува дека 50 % од лицата со аутизам не се во состојба да развијат функционален говор. Кај оние лица со аутизам кои тоа го можат, говорот може да биде невообичаен ако се земе предвид квалитетот на говорот, а може да имаат и ограничени комуникативни функции.
Сите лица со аутизам имаат потешкотии во социјалната интеракција и однесување, при што степенот и видот на потешкотии можат да варираат. Некои поединци можат да бидат изразено повлечени, додека други да бидат претерано активни, па на луѓето им приоѓаат на невообичаени начини. Нивните проблеми се невниманието и отпор кон промени. На сензорни дразби често реагираат на атипичен начин, па можат да покажуваат невообичаени однесувања како што се ударање со рака, вртење или нишање. Освен ова, тие можат да искажат невообичаени начини на користење на предмети и невообичаена блискост кон одредени предмети.
Иако лицата со аутизам имаат некои одредени заеднички карактеристики, не постојат два исти случаи. Нивното созревање може да доведе до промена на обликот и степенот на потешкотијата. Нивните заеднички карактеристики им помагаат во разбирање на општите потреби кои го следат аутизмот, но исклучително важно е да тие сознавања се комбинираат со познавањето на специфичните интереси, способности и особености на секој поединечен ученик.
Превалентност на аутизмот
Општо прифатено е дека зголемувањето на процентот на аутизмот е помеѓу четири и пет деца на секои 10000 породувања. Сепак, некои нови проценки наведуваат зголемување на околу десет деца со аутизам на 10000 породувања , или кога се работи за широк спектар на потешкотии, 0,01% деца или повеќе. Постои поголема присутност на аутизмот кај лицата од машкиот пол. Процентот варира и зависи од дефиницијата на аутизмот, но истражувањата покажуваат дека односот машки , односно женски лица е помеѓу 3:1 и 4:1.
Продолжува на страна 3
