– Има, – одговорив, прекршувајќи ги сите канони на психолошката пракса.
– Имате и решение?
– Има, – се изненадувам уште повеќе, на мојата апсурдност.
За да разберете, постои алгоритам на психолошка консултација. Особено на првата. И мене ме учеле дека првиот состанок е – збир на информации, дефинирање на проблемот, воспоставување контакт. Нема збор за ниту било каква терапија. Особено за наоѓање какво било решение на проблемот. Не знам што ми стана …
– Дали точно ве разбрав дека вие не знаете како да разговарате со вашиот син, и не можете да најдете заеднички јазик со него?
– Па, да, веќе реков!
– Решение постои, и многу е едноставно. Но, не знам дали ќе го прифатите – велам, со апсолутно искрено сомневање.
– И? Кажете!
– Како се вика вашиот син?
– Александар.
И тогаш вадам лист хартија, маркер, и пишувам: “Син Александар, 14 години”, го ставив во далечниот агол на канцеларијата и му предлагам на таткото да го замисли својот син како стои на овој лист.
Забелешка: Преземањето на оваа содржина е дозволено само ако го наведете изворот со задолжително линкување на нашиот домен и оригиналната статија!
Доколку сакате да прочитате повеќе содржини како оваа, препорачуваме да го посетите нашиот портал www.kukuriku.com.mk, а со лајк на нашата фан страна станувате дел нашето многубројно членство facebook.com/Kukuriku.mk/.
Продолжува на страна 4
