Од скриениот тефтер | КЛУПА – Татјана Алексиќ

520

КЛУПА

Кратка вечност Клупата е метафора на минливоста на животот. На првото седнување на клупа нозете ти висат и можеш да ги клатиш. Во тек на животот нозете може да ги кренеш врз клупата за да одмориш, но и да ги клатиш од возбуда. На крајот од животот , клатејќи се седнуваш врз клупата за да се упокоиш…

Ако има ограда на клупата за да се потпреш, не се плаши дека ќе паднеш и никогаш не врти се назад. Гледај напред, гледај ги минувачите за да те потсетат дека животот е најобично клатење на нозете.

Татјана Алексиќ

“И зато широко удиши ваздух, не грицкај као миш дане, јер свака вечност је кратка.”

Мика Антиќ

Забелешка: Преземањето на оваа содржина е дозволено само ако го наведете изворот со задолжително линкување на нашиот домен и оригиналната статија!

Доколку сакате да прочитате повеќе содржини како оваа, препорачуваме да го посетите нашиот портал www.kukuriku.com.mk, а со лајк на нашата фан страна станувате дел нашето многубројно членство facebook.com/Kukuriku.mk/.