Научниците кои со децении го набљудуваат Сонцето открија дека традиционалните мерења на неговата површинска активност не ја откриваат целосната слика.
Анализирајќи ги внатрешните вибрации на нашата ѕвезда, тие забележале значајни промени во последните четири децении, што укажува дека Сонцето можеби влегува во нова фаза на однесување, пренесува ScienceAlert.
Забележани систематски промени во сончевиот циклус
„Пронајдовме докази за систематски промени во циклусот на сончевата активност. Магнетната активност сè повеќе се концентрира во близина на површината со секој нов циклус“, изјави астрофизичарот Бил Чаплин од Универзитетот во Бирмингем, главен автор на студијата.
Сончевата активност природно се менува во 11-годишни циклуси. Во периодите на сончев минимум, Сонцето е релативно мирно, додека за време на максимумите се јавуваат силни сончеви ерупции и коронални исфрлања кои можат да влијаат врз сателитите, GPS-системите, комуникациите и електричните мрежи на Земјата.
Податоци собрани во текот на четири децении
За да ја испитаат внатрешноста на Сонцето, истражувачите анализирале податоци собрани од 1987 година од Мрежата за сончеви осцилации во Бирмингем (BiSON), која непрекинато го следи Сонцето преку шест станици ширум светот.
Тимот користел техника позната како хелиосеизмологија, со која се регистрираат суптилните вибрации во внатрешноста на ѕвездата. Овие осцилации се создаваат од звучни бранови што се движат низ Сонцето, предизвикувајќи тоа да „одекнува“ како огромно термонуклеарно ѕвоно.
Неочекувани разлики меѓу површината и внатрешноста
Научниците ги споредиле осцилациите на различни длабочини со традиционалните показатели за сончева активност, како што се бројот на сончеви дамки и радио-емисиите.
Резултатите покажале необичен тренд. Иако надворешната активност на Сонцето е послаба отколку во минатото, внатрешните високофреквентни осцилации остануваат силни и потсетуваат на постарите, поактивни циклуси.
Според истражувачите, ова укажува дека магнетната активност и структурните промени сè повеќе се ограничуваат на плитки слоеви, на околу 1.000 километри под површината.
„Вакво откритие не би било можно без долгорочните набљудувања на мрежата BiSON“, нагласува Чаплин.
Сонцето можеби не слабее, туку се реорганизира
Астрономот Сарбани Басу од Универзитетот Јеил вели дека врската меѓу внатрешните осцилации и површинската активност се променила во последните неколку циклуси.
„Овој тренд не може да се објасни само со послаби магнетни полиња. Тој укажува на структурна реорганизација на начинот на кој магнетната активност се складира под површината“, објаснува Басу.
Научниците ќе продолжат да ја следат ситуацијата како што сегашниот 25-ти сончев циклус се приближува кон крајот, а почетокот на 26-тиот се очекува околу 2030 година.
Подобро разбирање на Сонцето значи подобра заштита на Земјата
Истражувачите истакнуваат дека подоброто разбирање на внатрешните процеси на Сонцето ќе овозможи попрецизни прогнози за вселенското време и подобра заштита на современата технолошка инфраструктура од потенцијалните последици на силните сончеви бури.
Резултатите од истражувањето се објавени во научното списание „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society“.
