Во тогашната колонијална ера, Африка се сметала за идеална територија за населување на Европејците. Иако денес овој предлог звучи сосема апсурдно, тогаш тоа било разбрано многу сериозно, и сите големи умови на Германија за него дискутирале.
Музејот во Минхен има обемна документација за “Atlantropa”, исечоци од бројни географски списанија, како и целосни карти на потенцијални европски градови во Африка. Она што ја направило „Atlantropа“ толку атрактивна е визијата за “мир во светот”, кој проектот го застапувал, со едноставно технолошко решение, а тоа е изградба на брани и мостови.
Огромната хидроцентрала би снабдувала со енергија добар дел од двата континента, а независниот Совет би имал овластување да ја негира енергијата на било која држава која би станала закана за светскиот мир.
Планот барал од секоја држава да инвестира толку пари во реализацијата на проектот така што ниту една не би имала доволно за финансирање на војни. До смртта во 1952. година, Sörgel се посветил на промовирање на неговата идеја низ целиот свет. Тоа го правел преку весници, радио, филмови, изложби, па дури и преку опера наречена “Атлантропска симфонија”.
Неговата визија, знаеме, никогаш не била спроведена во дело. Прашањето е што би останало од Јадранското Море и целиот Медитеран, и кој знае како би изгледала Европа и Африка денес и како би се одвивале миграциите …
