Ана Банко, виролог и доцент на Медицинскиот факултет на Универзитетот во Белград, за телевизијата К1 објасни дека мајмуните сипаници се вирус кој е познат со децении и дека, според тоа, нема причина за грижа.
– Сипаниците се вирусна зоонза, што значи дека вирусот на луѓето се пренесува од животните. Периодот на инкубација кај мајмунските сипаници, односно периодот од инфекција до манифестација на вирусот, може да трае од седум до 14 дена. Првите симптоми што ги добил лицето кое боледува од мајмунски сипаници се треска, малаксаност, специфична болка во грбот, главоболка која потоа се шири на другите делови од телото – изјави Бланко за телевизијата К1.
Овие симптоми, додаде таа, може да се појават два до три дена пред заразеното лице да добие осип на кожата.
„Важно е да се напомене дека луѓето кои не се чувствуваат лошо може да имаат и промени кои не се забележливи, а се локализирани во усната шуплина, анусот и вагината“, објаснува Банко.
Таа нагласи дека начините на пренесување на овој вирус се многу потешки од начините на пренесување на Ковидот, па затоа е полесно овој вирус да се држи под контрола.
– Станува збор за заразни промени на кожата и заразните телесни течности, така што освен пренос од животни на луѓе, преносот е и преку директен контакт човек-човек – допирање, бакнување и сексуален контакт. Исто така, ако луѓето живеат заедно и споделуваат сè, може да дојде до пренос – истакна Бланко.
Сепак, како што рече, поради веќе познатиот начин на пренесување, првенствено се информираат блиските контакти на заболениот и тие треба да ги следат нивните симптоми. Доколку развијат симптоми, следниот чекор е самоизолација.
Банко истакна дека денес немаме специфична терапија за мајмунски сипаници, како и дека за лекување се користат антивирусни терапии, кои се користат и за лекување на други вирусни инфекции.
– Во повеќето случаи мајмунската сипаница е „самоограничувачка“ болест која ќе помине сама по себе за две до четири недели. Станува збор за ДНК вирус кој нема способност да мутира, па разликите во геномот не се забележуваат. Многу малку пациенти може да развијат потешки форми на болеста. Смртоносните исходи од мајмунска сипаница не се пријавени никаде освен во Африка, каде што е посериозен вид проследен со други вируси. Терапевтски згрижениот пациент веќе примил адекватна терапија, се чувствува добро и може да си оди дома. Откако мајмунските сипаници првпат се идентификувани во 1958 година, ова е прв пат да се регистрирани кај нас. Вирусот што моментално циркулира е невообичаен само затоа што никогаш досега не се случило да се симулира во различни делови на светот – заклучи Банко.
