На дното на Тихиот Океан откриени над 11.000 вирусни групи, речиси сите досега непознати

70

Во седиментите на зоната Кларион–Клипертон, истражувачите идентификувале 11.742 вирусни групи. Околу 99 проценти од нив претходно не биле евидентирани, а откритието дава основа за процена на можните последици од длабокоморското рударство.

Зоната Кларион–Клипертон во Тихиот Океан е позната по своите богати наоѓалишта на полиметални нодули. Овие минерални грутки содржат манган, никел и кобалт, метали што се користат во електрониката и во производството на батерии. Нодулите имаат и еколошка улога. На океанското дно, каде што преовладува мека тиња, тие обезбедуваат цврста подлога за прицврстување и раст на некои длабокоморски организми.

Студијата, објавена во списанието Nature Communications, се фокусира на помалку проучен дел од овој екосистем — вирусните заедници во седиментите околу нодулите. Како што пренесува ScienceAlert, целта на истражувачите била да ја документираат нивната состојба пред евентуалниот почеток на рударските активности.

Што открија примероците од океанското дно?

Тимот собрал примероци од седименти во 2023 и 2024 година. Со анализа на генетскиот материјал од примероците, истражувачите идентификувале 11.742 вирусни групи и ги споредиле со податоци од други длабокоморски средини. Околу 99 проценти од групите претходно не биле евидентирани, а повеќето покажале мала сличност со вирусите познати од други длабокоморски живеалишта.

Каква улога имаат вирусите во екосистемот?

Меѓу можните домаќини на откриените вируси се бактериите и археите. Овие едноклеточни организми учествуваат во кружењето на јаглеродот, азотот, фосфорот и сулфурот. Според авторите, некои од вирусите носат гени што би можеле да влијаат врз метаболизмот на домаќинот за време на инфекцијата, а со тоа и врз процесите што се одвиваат во седиментите.

Анализата укажува и на можноста некои вируси да им пренесуваат на своите домаќини генетски материјал што би им помогнал да се справат со стресот предизвикан од присуството на метали. За да се утврди колкаво е тоа влијание во природни услови, потребни се дополнителни истражувања.

Како рударството би влијаело врз овие заедници?

Собирањето на нодулите би го нарушило површинскиот слој на океанското дно. Дел од седиментот би се подигнал во водата, а потоа повторно би се наталожил. Претходните експерименти покажале дека последиците од ваквите нарушувања врз седиментите можат да траат со децении.

Авторите посочуваат дека вирусите од подлабоките слоеви би можеле да придонесат за делумно обновување на површинските вирусни заедници. Засега останува отворено прашањето колку би било тоа обновување и како нарушувањето би се одразило врз вирусите, нивните домаќини и процесите во кои тие учествуваат.