Сара има 28 години и од ништо не се откажала за доброто на Ирма и Илда. Работи на две работни места, многу им е посветена на девојчињата и сама ги подига.
“Не пропуштив ништо што не би пропуштила било која друга мајка. Приоритетите се, како и кај сите други, исти. Јас не мислам за себе, туку на нив двете. А тоа е огромна среќа. Сè ќе биде надоместено. И излегувањата и прошетките и сè она што не сте успеале да направите, само кога ќе почувствувате мир и спокојство и кога ќе ја видите нивната насмевка”, вели оваа млада, храбра мајка.
“Многу сум среќен и горда. Ниту во градинката ниту во училиштето не чувствував дека се отфрлени или загрозени на било кој начин. Инклузијата треба насекаде да постои. Децата се чувствуваат многу повредни со своите пријатели.”
За сите оние кои поминуваат преку исти или слични ситуации Сара, Ирма и Илда имаат многу важна порака, “Бидете горди на она што го имате. Секое дете е дадено од Бога, и не е виновно што токму тоа има некој проблем. Смејте се многу, бидете позитивни и размислувајте само за добри работи. Затоа што Бог им ги дава најтешките битки на најсилните борци!”
