Така, една претходна студија веќе покажа дека дури една третина од возрасните во ОК барем еднаш во животот доживеале несоница или други проблеми со спиењето.
Како резултат на недостаток на сон, може да има проблеми во извршувањето на секојдневните активности, чувство на исцрпеност, па дури и хроничен замор. Сепак, најновата студија покажува дека непроспиените ноќи може да имаат уште посериозен ефект врз нашиот мозок.
Една нова студија, чии резултати беа објавени во списанието „Journal of Neuroscience“, откри дека недостатокот на сон може да предизвика стареење на мозокот.
Благодарение на податоците, научниците открија дека само една ноќ без сон предизвикува стареење на мозокот кај некои луѓе и до две години. Тим истражувачи од различни институти низ Германија, Швајцарија и Данска открија дека недостатокот на сон предизвикува значителни промени во структурата на мозокот.
Како дел од студијата, беа анализирани податоци за MRI на 134 здрави учесници на возраст меѓу 19 и 39 години со различни навики за спиење.
Споменатите услови за спиење вклучуваа целосно лишување, односно 24 часа будност, делумно лишување или три часа сон во текот на ноќта, како и хроничен недостаток, односно максимум пет часа сон. Целото истражување опфатила контролна група, чии учесници спиеле по осум часа секоја вечер.
Луѓето во секоја група, исто така, имаа барем една ноќ од она што се нарекува „основен сон“, поминувајќи осум часа во кревет. Нивниот мозок се проценувал секоја вечер, при што е пресметана привидната старост на мозокот.
Оние во групата со целосно лишување од сон покажаа зголемена старост на мозокот до две години. Сепак, овие промени би можеле да се поништат со спиење. Како што објаснија научниците, по едноноќно спиење староста на мозокот не се разликувала од почетната вредност.
„Најдовме поврзаност помеѓу промената на староста на мозокот по целосното лишување од сон и варијаблите за спиење измерени за време на ноќта за опоравување. Покрај тоа, исто така, забележавме дека староста на мозокот не се променила значително кај акутните или хроничните групи. Спротивно на тоа, староста на мозокот значително не се променила ниту со акутна (три часа поминати во кревет во текот на една ноќ), ниту со хронично делумно ограничување на спиењето (пет часа поминати во кревет пет ноќи по ред)“, се наведува.
Земајќи го сето ова во предвид, конвергентните наоди покажаа дека акутната целосна загуба на сон ја менува морфологијата на мозокот во насока на стареење кај младите учесници и дека овие промени се реверзибилни, односно можат да се вратат со спиење. Така, научниците го потврдија претходното верување – спиењето е од суштинско значење за луѓето да одржуваат нормални физички и психолошки функции.
