Нова фотографија од вселенскиот телескоп „Џејмс Веб“ нуди редок поглед во последната фаза од животот на една ѕвезда – и иднината што го очекува и нашето Сонце.
Од своето лансирање, вселенскиот телескоп „Џејмс Веб“ на НАСА постојано ги воодушевува научниците и јавноста со извонредно детални снимки од длабоката вселена. Освен визуелниот спектакл, овие фотографии откриваат и важни научни сознанија за животниот циклус на ѕвездите и еволуцијата на вселената.
Една од најновите објавени снимки прикажува ѕвезда во последната фаза од својот живот, како се распаѓа и го исфрла својот материјал во вселената. Освен што е визуелно импресивна, фотографијата дава и јасна претстава за тоа што, по милијарди години, го очекува и нашето Сонце.
Последниот чин на една ѕвезда
Како што објаснува НАСА, снимката е направена со инфрацрвениот инструмент NIRCam и го прикажува внатрешниот прстен од светлечки облаци составени од топол гас и прашина. Тоа е материјал што ѕвездата го исфрлила откако ги отфрлила своите надворешни слоеви и се трансформирала во бело џуџе – густо, жешко јадро кое полека се лади.
Маглината Хеликс – „Окото на Саурон“
Фотографијата е направена во познатата маглина Хеликс, сместена на околу 650 светлосни години од Земјата. Поради својот впечатлив изглед, таа често е нарекувана „Окото на Саурон“, по митскиот лик од „Господарот на прстените“.
Хеликс веќе неколку пати го привлече вниманието на научниците и љубителите на астрономијата, но новата снимка од „Џејмс Веб“ нуди најдетален поглед досега во нејзината структура.
Бои што ја раскажуваат приказната за умирањето
На фотографијата, бледо сините точки ги означуваат најжешките гасови, додека жолтите области укажуваат на постудени гасови, меѓу кои и водород. На надворешните рабови доминираат црвеникави нијанси, кои го следат најладниот материјал – таму каде што гасот се разредува и почнува да се формира прашина.
Заедно, овие бои го прикажуваат „последниот здив“ на ѕвездата, но и почетокот на нешто ново. Материјалот што се ослободува ќе стане суровина за создавање нови ѕвезди и планетарни системи.
Сликата е потсетник дека крајот на една ѕвезда не е само уништување, туку и почеток на нов циклус – истата судбина што, еден ден, го очекува и нашето Сонце.
