Причината за тоа се чувство на срам, страв од одмазда поради пријавување како и страв дека возрасните не можат на време или воопшто не сакаат да ја заштитат жртвата таму каде вообичаено се случува злоставување, ходниците во училиштата, на пат во или од училиште, како и во одделението кога наставникот не е присутен. Истражувањата укажуваат на тоа дека проблемот погодува многу повеќе ученици од што за тоа се свесни родителите или наставниците.
Неодамнешно истражување во Хрватска спроведено на 23.000 ученици покажува дека 33 отсто деца навеле дека во тек на одреден период биле изложени на некој облик на насилство, често и повторувано насилство (злоставување) истакнале 11 отсто деца од нашите основни училишта.
(УНИЦЕФ)
- Присутноста на возрасните битно го намалува злоставувачкиот однос
- Насилниците и жртвите имаат послаби оценки од просекот
- Разликите или посебностите во изгледот не влијаат на злоставувањето
Истражувањата во други земји покажуваат, а потврдено е и во Хрватска, дека многу места во селата или градовите, регионалните училишта, големината на училиштата како ни бројот на децата во одделението, не претставуваат важни фактори во предвидување на појавата на насилство.
Бројот на учениците кои пријавуваат дека се жртви на злоставување, се намалува со возраста. Значи, ако децата се постари ретко се обраќаат за помош.
Бидејќи е чест случај младите ученици да се жртви на тие од повисоките одделенија, согледувањето на проблемот треба да почне од млада возраст, но исто така треба упорно да се поттикнуваат постарите ученици на согледување на сериозноста на проблемот и пријавување на насилство.
Разлики меѓу девојчињата и машките
Машките почесто кажуваат на некого дека се злоставувани. Кај машките злоставувањето е најчесто физичко, болно и лесно се забележува. Затоа не е чудно што машките на сите возрасти почесто пријавуваат злоставување од девојчињата, кои се во помал процент жртви на такво злоставување.
Машките вршат директни злоставувања, т.е. злоставување кое вклучува директни физички или вербални напади.
Девојчињата многу често се на удар на злоставување од страна на машките отколку обратно, т.е. девојчињата поретко ги злоставуваат машките.
Машките се почесто се чинители и жртви на агресивно физичко и вербално злоставување од страна на врсниците. Имено, машките почесто од девојчињата се впуштаат во насилничко однесување, па поголема е веројатноста дека меѓу жртвите, но и насилниците да најдеме машки.
Поголема е веројатноста дека девојчињата ќе применат недиректни, префинети, општествени средства за да вознемируваат друго девојче. Најчесто однесување од ваков тип се исклучување од истиот круг на пријателки, манипулирање со пријателските односи, ширење на злобни гласини, озборување, лажење, итн.
Меѓутоа, машките и девојчињата подеднакво се соочени со проблемот на општествената непопуларност. Причина за тоа е што во општеството е подеднаков бројот на тие момчиња и девојчиња кои останатите ученици не ги симпатизираат, па времето кога е одмор го поминуваат сами. Сепак, непопуларноста не значи истовремено и намерно исклучување и општествено злоставување.
Психички злоставуваат (заканувачки погледи, гримаси, изнудување, следење, уценување) подеднакво и машките и девојчињата.
Кои се последиците?
Последиците од злоставувањето се сериозни за сите три учесници на насилството: за жртвата, за насилникот и за сведоците. Нема поштедени.
Жртви на злоставување се:
Продолжува на страна 3
