Оваа чудна риба преживува без проблеми на негативните морски температури во Арктичкиот океан

252

Рибите кои живеат во замрзнатиот Арктички океан мора да имаат посебни способности за да ги преживеат температурите на смрзнување.

Во ледено студената купка на Арктичкото море, истражувачите уловиле риба со тело многу отпорно на ниски температури.

Во близина на брегот на Источен Гренланд, каде што е уловена, температурата на океанските струи редовно паѓаат под 0 степени Целзиусови. Ваквите ниски температури се доволни за да се замрзне крвта на рибите кои се навикнати во тропските региони. Но, поларните риби имаат скриена тајна во крвта – антифриз протеини.

Кога истражувачите ја секвенционираа РНК на арктичката риба, Liparis gibbus, откриле дека видот е преполн „до жабри“ со антифриз протеини.

Исто како што антифризот во вашиот автомобил ја спречува водата во радијаторот да замрзне на ниски температури, некои животни развиле неверојатни механизми кои спречуват нивно замрзнување, како што се антифриз протеините кои спречуваат формирање на кристали од мраз. Веќе знаеме дека овој мал полжав, кој живее во екстремно ладни води, произведува антифриз протеини, но не сфативме колку е полн со тие протеини – и колку труд вложил во производството на тие протеини, вели биологот Дејвид Грубер од City Universityja во New York.

Рибата позната и како точкаста риба полжав, именувана по црните дамки пронајдени на нејзиното кафено, млитаво тело, е прилично незабележителен вид, но полн со изненадувања.

Во 2019 година пронајден е разнобоен полжав риба што свети зелено и црвено, односно првата поларна риба евидентирана дека е биофлуоресцентна и прв пример на вид што флуоресира во две бои.

Научниците сега откриле уште една тајна на ова семејство риби преку секвенционирање на RNK. Меѓу сите илјадници транскрипти секвенционирани во арктичките видови, истражувачите пронашле неколку транскрипти кои кодираат протеини слични на антифриз, од кои сите биле високо изразени.

Во областа на генетиката, „транскрипт“ е RNK копија на парче DNK. Тој им дава инструкции на клетката како да направат одредени протеини. Таков висок израз на транскрипти за антифриз сугерира дека рибниот вод Liparis ги фаворизира овие протеини. Тие веројатно се клучни за опстанокот на овие риби на негативни температури.

Протеините против замрзнување што го врзуваат мразот се пронајдени кај многу други поларни и субполарни риби, како и кај некои влекачи, инсекти и растенија.

Кај рибите, овие протеини произведени во црниот дроб се смета дека спречуваат зрната мраз да станат премногу големи или да се акумулираат во клетките и телесните течности каде што би можеле да станат опструктивни.

Најзастапениот протеин сличен на антифриз кај Liparisот е релативно слаб во споредба со другите видови на антифриз протеини, но сепак може да игра важна улога во одржување на биологијата на овие риби во функција. Мешавината од послаби и посилни протеини всушност би можела да работи заедно за да им даде на овие риби отпорност на температура што им е потребна за да преживеат во такви ледени води.

На пример, иако некои од антифризните протеини можеби не се доволно силни за да го спречат растот на зрната мраз во крвта, тие би можеле да помогнат во транспортот на незаситените липиди, за кои се потребни одредени температури кога патуваат низ крвните садови.

Авторите на студијата, објавена во научното списание Evolutionary Bioinformatics, велат дека нивните наоди меѓу Liparis gibbus ја зголемуваат можноста дека слабата или комбинирана антифриз активност може да биде корисна за арктичките риби.

Извор: Science Alert