Ми беше тешко да ја напуштам својата родна земја, но штом ја добив мојата прва плата – Бев шокиран!

846

Исповед на Горан откако се преселил на Исланд.

Пратеник во хрватскиот парламент, Горан Алексиќ, споделил на својот профил интересни забелешки на еден Хрват кој почнал да живее на Исланд.

Тој детално го опишал својот почеток во државата на северот на Атлантик. Објаснил за причините поради кои ја напуштил Хрватска, но, затоа детално го опишал она што го добил на Исланд. Насмеаните домаќини, супер-поштени работодавци, па банки каде што служат кафе…

Тој вели дека најмногу го изненадил фактот што по првата плата не морал да плаќа придонеси и даноци, туку фактот дека му бил исплатен целосен бруто износ. Интересно му е дека на Исланд никој не плаќа во кеш. Ви го пренесуваме статусот целосно.

7 септември

“Здраво, Горане … Еве да се јавам од далечниот Исланд. Да … Отидов на Исланд да работам. Мислам дека во Хрватска, за жал, нема повеќе смисла да се живее и работи, се сѐ врти околу тоа кој каде бил “41”, “45”, “91” … Кој усташа кој партизан … Не сакам моите деца да мора да живеат во такво општество. Со текот на времето, и тие ќе дојдат овде. Тука се цени работата, работата е добро платена, сите се среќни, насмеани, непосредни, срдечни (веројатно затоа што ги немаат усташите и партизаните).

Нема шанса работодавецот да ве зафркне и за една круна! Главната работа која се однесува на работниците и работодавачите ја водат синдикатите, кои ги има на островот, мислам, три. Секој граѓанин на Исланд, па и јас, добива kennital (тоа е нивниoт личен идентификационен број – ЛИБ), a секој работодавач мора на работа да има дигитален часовник, во кој работниците го впишуваат својот ЛИБ, кога дошле на работа и кога заминале од работа, тој часовник е од синдикатот, така што тие имаат контрола врз тоа дали сè е во ред со сатницата, а на крајот на месецот и со платата.

Платата на Исланд секогаш е на први во месецот, за сите, без исклучок, ако први паѓа викенд или празник, неработен ден, секогаш е на ден пред тоа. Пред некој ден отидов на прошетка во Рејкјавик и во банка да променам евра … Прво, во банката ме дочека господин во костум кој го дава бројот за услугата која ја чекате, а потоа чекате … Со кафе, читање весници … Во банката е гужва, сите насмеани, погледнувам наоколу и мислам дали можеби сум влегол случајно во некое кафуле …

Продолжува на страна 2