Освен неа и нејзиниот сопруг, на Кристијан во учењето му помага и шестгодишната сестра Ирис.
Како што нивната мајка раскажува, малата самоиницијативно ги зема картичките и го учи братот, на кој е многу горда.
– Често се случува, постарите деца да се љубоморни кога ќе се роди помлад брат или сестра, но кај нас тоа не беше случај. По неколку месеци соживот ја прашав Ирис дали ѝ е симпатичен нашиот брат, на што таа рече: “Па, да, добар е. Ќе го задржиме”, се смее Мартина.
Ирис вели, ги препознава и другите луѓе со Даунов синдром, а за него научиле и неговите колеги од градинка.
– И двајцата одат во градинка, па редовно го застапува пред други деца.
Таа толку добро го претставува па другите деца, исто така, почнале да зборуваат дека сакаат да имаат брат кој има Down. Без оглед на тоа, го обожуваат. Го викаат бебе Кикирики. Го сакаат, бидејќи е мал и затоа што е тивок и не претставува закана за играчките.
Овие постарите од групата, децата од предучилишна возраст, го земаат за рака и го водат во својот кревет. Децата навистина не прават никаква разлика, а ние имаме задача да се едуцираме со цел помалку тоа да го прават и возрасните – заклучува гордата мајка.
