Ентузијазмот околу интермитентниот пост како метод за намалување на телесната тежина нема цврста научна поткрепа, предупредуваат истражувачите по обемен меѓународен преглед на достапните докази.
Меѓународен тим научници, предводен од експерти од Аргентина, ги споредил ефектите од наизменичното постење со традиционалните препораки за исхрана. Заклучокот: интермитентниот пост може да доведе до мала или никаква разлика во губењето на тежината кај возрасни со прекумерна тежина или дебелина.
Што опфати анализата?
Британската организација Cochrane анализирала 22 клинички испитувања со вкупно 1.995 возрасни лица од Северна Америка, Европа, Кина, Австралија и Јужна Америка.
Истражувањата опфатиле различни форми на интермитентен пост, меѓу кои:
-
Постење секој втор ден (24 часа без храна);
-
Временски ограничено хранење – како моделот 16:8 (16 часа пост, 8 часа внес на храна);
-
Методот 5:2 – пет дена вообичаена исхрана и два дена значително ограничен внес.
И покрај популарноста на овие режими, резултатите не покажале значајна предност во однос на класичните диететски совети.
Што велат авторите?
Луис Гарењани, главен автор на прегледот од огранокот на Центарот Кокрејн при универзитетска болница во Буенос Аирес, изјави дека интермитентниот пост не покажува супериорни резултати кај возрасни со прекумерна тежина или дебелина.
„Методот може да функционира кај одредени поединци, но сегашните докази не го оправдуваат ентузијазмот што го гледаме на социјалните мрежи“, нагласува тој.
Истражувачите потсетуваат дека дебелината е хронична состојба и дека краткорочните стратегии ретко носат долгорочни резултати без одржлив пристап.
Ева Мадрид, виш соработник во студијата, додава дека врз основа на достапните податоци е тешко да се даде универзална препорака.
Индивидуален пристап наместо тренд
Експертите заклучуваат дека лекарите треба да применуваат индивидуален пристап при советување на пациенти со прекумерна тежина, наместо да се потпираат на актуелни трендови во исхраната.
Пораката е јасна: интермитентниот пост не е магично решение, а одржливите навики и долгорочната стратегија остануваат клучни за здраво слабеење.
