Женственоста и интелектот не се спротивности. Знаењето, самостојното размислување и љубопитноста можат да ѝ помогнат на жената подобро да се разбере себеси и посигурно да го избере својот пат. Духовниот живот, пак, ѝ дава простор да размислува за своите вредности и за она што ѝ дава смисла на животот.
3. Интелектуалната страна на женственоста
Мудроста не се мери само со бројот на прочитани книги или стекнати дипломи. Таа се гледа и во тоа како го користиме знаењето: дали умееме да слушаме, да поставиме прашање, да донесеме одлука и да признаеме кога нешто не знаеме.
Начинот на кој разговараме со другите е дел од таа зрелост. Можеме јасно да го кажеме своето мислење без да понижуваме, да не се согласиме без навреди и да се извиниме кога сме повредиле некого. Внимателниот говор не значи молчење. Значи да ги избираме зборовите свесно.
Во семејството и партнерството, слушањето е важно од двете страни. Да го почитуваме мислењето на блиските не значи да се откажеме од сопствениот глас или да им ги препуштиме сите одлуки. Здравиот однос остава простор за разговор, доверба и заедничка одговорност.
Интелектуалниот развој нема однапред зададена насока. Една жена може да се пронајде во науката, уметноста, работата, родителството, занаетите, јавниот живот или во повеќе области истовремено. Важно е да има слобода да учи и да ги развива способностите што ѝ значат.
Зрелоста вклучува и подготвеност да ги преиспитаме наследените уверувања. Од искуството на претходните генерации можеме многу да научиме, но имаме право и самите да одлучиме кои вредности ќе ги понесеме понатаму.
4. Духовната страна на женственоста
За некои луѓе духовноста е поврзана со верата во Бог и со молитвата. За други се изразува преку тишина, благодарност, сочувство и потрага по смисла. Во двата случаи, таа нè повикува да погледнеме подалеку од секојдневните обврски и да се запрашаме што ни е навистина важно.
Можеме да се запрашаме: за што сме благодарни? Каде наоѓаме сила кога ни е тешко? Дали имаме време да застанеме, да размислиме и искрено да ги признаеме своите чувства?
Духовните вредности добиваат смисла и преку делата. Топол збор, практична помош, време одвоено за некого или учество во хуманитарна акција можат да бидат начини да покажеме грижа. Понекогаш на блискиот му е потребна молитва; понекогаш разговор, присуство или конкретна поддршка.
Сочувството е особено важно кога некој минува низ болест, сиромаштија, тага или период на грешки и неизвесност. Тоа не бара да ги оправдаме сите постапки, туку да не заборавиме дека пред нас е човек.
Целина што се гради со време
Не постои единствен изглед, животен избор или семејна улога што ја докажува женственоста. Ниту една жена не мора да биде совршена за да биде вредна за почит и љубов.
Зрелоста се гради постепено. Некогаш напредуваме, некогаш грешиме и учиме одново. Кога се грижиме за телото, ги разбираме чувствата, го развиваме умот и живееме според своите вредности, создаваме поголема хармонија во сопствениот живот.
Преработено според текст на Олга Ваљаева.
