Досега се верувало дека темните линии на падините на Марс се поврзани со водните процеси, но најновите истражувања целосно го побиваат ова.
Повеќе од една деценија, научниците ги проучуваат таканаречените повторувачки линии на наклон (англиски: recurring slope lineae или RSL), темни ленти што се појавуваат на падините на Марс, надевајќи се дека тие би можеле да укажуваат на присуство на течна вода на таа планета. Сепак, новото истражување доведува до заклучок дека овие карактеристики најверојатно се резултат на исклучиво суви процеси на Црвената планета.
Голема ревизија на активностите на површината на Марс
Новото истражување, објавено во списанието „Nature Communications“, го спроведоа Valentin Bickel од Центарот за вселена и погодност за живеење на Универзитетот во Берн во Швајцарија и Adomas Valantinas од Одделот за науки за Земјата, животната средина и планетарни науки на Универзитетот Браун во САД.
Авторите на таа студија анализирале и сезонски RSL ленти и долгорочни траги на падините на Марс, кои можат да траат со години или децении.
Овие траги се темни карактеристики на албедо на марсовските падини кои се формираат спонтано и бледнеат со текот на годините до децении, објаснуваат авторите на студијата.
Присуството на вода на Марс денес би имало далекусежни последици за разбирањето на неговата климатска историја и потенцијалната погодност за живеење.
Заедно со сезонски повторувачките наклони, формирањето на патеките се припишува на водни процеси, што имплицира присуство на минливи, но значајни количини на течна вода или саламура на површината на Марс, со важни импликации за погодноста за живот на денешен Марс, истакнуваат Vickel и Valantinas.
Мапирани се половина милион траги, доказите укажуваат дека нема вода
За да го истражат нивното потекло, научниците составиле каталог од повеќе од 500.000 вакви траги на Марс и идентификувале 484.019 темни и 13.026 светли. Тие го споредиле овој збир на податоци со параметри на животната средина како што се температурата, брзината на ветерот, количината на прашина и наклонот на теренот.
Кога сме ја имале оваа глобална мапа, можевме да ја споредиме со бази на податоци и каталози на други фактори како што се температура, брзина на ветерот, хидратација, активност на свлечишта и други фактори. Потоа би можеле да бараме корелации меѓу стотици илјади случаи за подобро да ги разбереме условите под кои се јавуваат овие карактеристики, објасни Bickel.
Научниците отфрлиле неколку претходно предложени суви механизми, вклучувајќи песочни вртлози, лизгање на земјиштето и термички циклуси. Во исто време, податоците не ги потврдиле водните сценарија, бидејќи линиите не покажале преференција кон одредени ориентации на наклонот или температури.
Импликации за идните истражувања
Наместо тоа, тие откриле дека формирањето на трагите е поврзано со неодамнешни места на удар на метеорити, силни површински ветрови и зголемено таложење на прашина, сите фактори што се во согласност со сувите процеси.
Нашиот модел фаворизира процеси на суво формирање. Ова имплицира дека локациите на наклонетите патеки и RSL веројатно не се погодни за живот, со што се олабавуваат строгите мерки за планетарна заштита за идните мисии за слетување во овие области. Тоа е предноста на овој пристап базиран на големи податоци. Ни помага да отфрлиме некои хипотези од орбитата пред да испратиме вселенски летала за истражување, заклучија авторите на студијата.
Извор: Universe Today
