3. Презаштитување на детето
Детето во првите години учи постојано. Формалното образование и учење, какво што го знаеме доаѓа подоцна, но до тогаш детето го совладало најтешкиот материјал – и сето тоа се одвива преку игра и спонтано. Ретко кое дете со шест години ќе ја стави раката во чаша топол чај или невнимателно ќе трча по мраз.
Тоа ќе биде многу повнимателно во такви ситуации, не затоа што неговите родители 100 пати нешто му повториле, туку затоа што тие претходно многу пати паѓале – на прав пат, на рид, на скали, преку вода, на земја, трева, плочки. До тогаш, иако за тоа не е свесно, многу добро научило како, и преку кои површини се поминува, која брзина е потребна, наклон при одење, начин на одење. Дури и ако почне да паѓа, вешто ќе се дочека.
Така барем треба да биде, но знам дека бројот на невообичаени повреди при паѓање на децата се во пораст. Дете кое на возраст од седум години ќе падне и ќе скрши заби, а при тоа нема да ги изгребе дланките не научило да паѓа. Ова секако не е негова вина, но проблемот е што на возраст од седум години е доцна да се учат тие основни нешта.
4. Прекумерна употреба на нови технологии
Продолжува на страна 4
