Автофагијата за прв пат е откриена од белгискиот доктор Christian de Duve со проучување на црнодробното ткиво каде забележал неколку неверојатни работи. Тој видел дека клетките имаат специјални делови за рециклирање. Малку подоцна, овие делови го добиле името ЛИЗОЗОМИ.
Лизозомите се како клетки на желудникот. Содржат специфични ензими за варење кои и помагаат на клетката да го свари оштетеното ткиво, остатоците од храна, бактериите, вирусите и др. И така, протеинскиот отпад го претвора во аминокиселини.
Всушност, целиот овој отпад со помош на изозомите се претвора во нова енергија и овој процес се нарекува АВТОФАГИЈА, и да не постои, човекот не би преживеал.
Сепак, тоа не значи дека треба да се водите со паролата „организмот ќе го среди тоа сам“, затоа што нема, а нема затоа што процесот на автофагијата со секој нов внес на храна запира, затоа што клетките немаат потреба да се рециклираат покрај богатата храна која само што сте ја внеле во себе, претежно со најлош квалитет.
Ова особено се однесува на јачината на протеините. Човек кој дневно, како мене, јаде три оброци со месо на ден, од автофагијата да не очекува ништо.
Автофагијата е всушност саморециклирање на организмот.
Што е автофагија (autophagy)? Придобивки и како да се постигне автофагија
Продолжува на страна 3
