Рим, 400 000 луѓе во 100 п.н.е.
Основан некаде околу осмиот век п.н.е., Рим владеел со Апенинскиот полуостров, а во вториот век п.н.е., откако Јулиј Цезар ја освоил Галија и била основана Римската империја, тој бил најголемиот град на Медитеранот.
Урнатините на антички Рим се познати низ целиот свет – од Колосеум, сцената на гладијаторски борби, преку Форумот, каде што се одржуваа паради и избори, до Пантеон, кој сè уште е најголемиот храм од незасилен бетон во светот.
До првиот век п.н.е. Рим имал повеќе од милион жители и бил најголемиот град во светот до четвртиот век, кога се распаднало Западното римско царство.
Константинопол, 450 000 луѓе во 500 година
Цариград (Константинопол) во Турција стана новата престолнина на Римската империја во 324 година, а до 500 година најголемиот град што преживеа по падот на Рим. Сепак, тој исто така се намали под притисок на Хунзите и другите противници во регионот.
Во 537 година, императорот Јустинијан Први ја изградил црквата Света Софија (Аја Софија).
До 700 година, населението се намалило на околу 100 000, а потоа повторно започнало да расте и станало еден од најголемите градови на Западот до 18 век.
Продолжува на страна 6
