Мемфис, 35.000 жители 2250 п.н.е.
Кога првите фараони го обединија Египет околу 3100 година п.н.е., тие го изградија новиот главен град Мемфис, кој беше стратешки лоциран помеѓу Горниот Египет и Долен Египет. Фараоните собирале даноци од целата земја и им делегирале овластувања на локалните регенти.
Градот е познат по блиските пирамиди, каде биле закопани фараоните, како и по Големата Сфинга.
По подемот на Теба и Александрија, Мемфис почнува да опаѓа.
Вавилон, 60 000 жители 1770 п.н.е.
Се наоѓа во Ирак, Вавилон се здоби со репутација како главен град на Вавилонската империја на Хамураби, кој владеел кратко.
Градот ја врати својата слава во шестиот век п.н.е. по изградбата на Висечките градини – едно од седумте чуда на античкиот свет.
Градот е познат од Библијата како центар на материјализам и грев, а во него се наоѓала безбожната кула во Вавилон, за која се верува дека е инспирирана од 90-метарскиот висок зигурат, терасираната пирамида што постоела во градот. Вавилон бил голем град под разни владетели сè до VII век од нашата ера.
Продолжува на страна 4
