Дали знаете дека има луѓе што можат да препознаат на стотици лица, иако пред тоа никогаш не ги виделе?
Еден од нив е полицискиот службеник Енди Поуп, за кого британскиот “Guardian” објави голем извештај.
Во периодот од пет години, поточно помеѓу 2012 и 2017 година, Поуп идентификувал дури 1.000 осомничени, повеќето со тоа што ги поврзал снимките направени од надзорните камери со нивните фотографии од полициската база. За оваа способност, неодамна му била доделена награда, која се доделува на полицајците кои покажале извонредна храброст или непроценлива одданост.
Дека ова е редок талент покажува и фактот дека во исто време кога Поуп идентификувал 1.000 луѓе, додека неговите колеги едвај успеале да идентификуваат околу 10 од нив, а некои дури ни еден. Кога еден новинар на „Guardian “ ја спомнал бројката на илјада луѓе што ги идентификувало само едно лице на еден од шефовите на полицијата, тој бил шокиран.
„Неверојатно, за 20 години можам да идентификувам околу 30 луѓе“, изјави тој.
Списокот на оние што ги препознава вклучува осомничени за разни кривични дела, од напад до кражба. Благодарение на неговата способност, многумина потоа биле уапсени, осудени и затворени.
Му било непријатно на церемонијата на доделување на наградите. Постојано потенцирал дека не заслужува признание.
„Јас само ги споредувам луѓето со надзорните камери и пишувам кратки извештаи за тоа“, изјавил тој.
Тој додава дека не е сигурен дали ја заслужил наградата за вештина за признавање на лицето, бидејќи тоа е подарок со кој е роден. За него тоа е несвесен чин, како трепкање на око. Очигледно, честопати, неговите претпоставени и научници се заинтересирани за истражување и скенирање на неговиот мозок, го потсетуваат дека има многу малку луѓе во светот кои ја имаат оваа способност. На сето ова, Поуп одговара дека не смета дека е посебен и дека е среќен што може да го користи својот талент во работата.
Терминот “super recognizer” (супер препознавач) за прв пат е употребен во 2009 година од страна на Ричард Расел, вонреден професор по психологија на Универзитетот во Гетисбург. Во своето истражување, Расел ја истражил и можноста на луѓето кои тврдат дека поседуваат извонредни вештини за препознавање на лицето. Во еден од научните трудови, Расел цитира лице кое ја поседува оваа способност и кој изјавил дека сигурно ќе го препознае секогаш, без разлика колку години поминале од нивната средба.
Еден од полицајците кој може да се сети на илјадници лица, честопати откако ќе ги види само еднаш, е Поуп. Неговиот мозок е една огромна автоматска галерија со фотографии и се сеќава на некои лица со години.
Поуп, на новинарот на „Guardian“, Поуп, признал дека не бил во право во некои ситуации. Но, ова се случувало многу ретко. „Јас сум и човек“, рече тој, раскажувајќи еден настан од едно од судењата на осомничениот кој имал брат близнак. Поуп не може да објасни зошто бил толку сигурен дека го препознал неговиот вистински брат, така што осомничениот на крајот бил ослободен.
Герет Морис, која некогаш бил шеф на Поуп, изјавил: „Без интервенциите на Енди, некои од случаите никогаш не би биле решени“.
Поуп долго време не знаел дека го поседува тој талент. Се сеќава дека како дете, додека гледал телевизија, можел да се сети на имињата на актерите што некогаш ги видел на една програма. Но, тој не го сметаше за посебен талент. По дипломирањето, тој започнал да работи во продавница, а потоа и во архитектонска фирма каде работел неговиот татко. Дури и тогаш, тој добро се сеќавал на лицата на луѓето што ги сретна, но мислел дека секој може да го стори тоа.
Тој се приклучил во полицијата во 2005 година и не се истакнувал до 2011 година, кога го запознал Морис.
Морис изјави за новинар на „Guardian “ дека Поуп му донел фотографија и рече дека сакал да излезе на теренот со колегата, да го пронајде момчето на фотографијата и да го уапси. Фотографијата што Поуп ја забележал на билтенот во полициската станица била слика на маж осомничен за напад, но фотографијата била со многу лош квалитет и е направена од чуден агол. Морис бил скептичен. Тој изјавил: „Тешко ќе ја препознаам сопствената мајка на оваа фотографија“. Но, Поуп бил уверен во себе, а подоцна се покажало дека има право. Веднаш штом бил уапсен, осомничениот признал сè. Морис бил во шок.
Подоцна, Поуп успешно идентификувал друг осомничен, а потоа следен и не планирал да запре. Тогаш неговиот шеф сфатил дека Поуп има посебен талент. Морис ги известил сите во полицијата за Поуп и неговите вештини, но не секој може да ги искористи, па Морис се загрижил дека полицијата не го користи доволно Поуп и неговиот талент. „Сите размислувавме за тоа како би пронашле начин за да може подобро да се искористи”
По напуштањето на полицијата Невил станал ко-основач на приватна организација наречена „Светски супер препознавачи“.
Неговата организација вработува луѓе кои поседуваат вештина за супер препознавање и работи за приватни клиенти како фудбалски клубови, па дури и, парадоксално, за самата полиција. Директор на организацијата е Кени Лонг, супер препознавач кого Невил го ангажирал уште во неговиот полициски тим. И двајцата се активни во Здружението Супер препознавачи, основано во мај оваа година од Гили Крихтон, консултант за безбедност. И Поуп е еден од дваесетте мажи и жени во здружението, иако Невил верува дека има илјадници луѓе во светот кои ја поседуваат оваа вештина, а стотици од нив се само во полициските сили.
Истражувањата покажуваат дека оваа можност може да биде наследна и ја поседуваат меѓу еден и два проценти од луѓето во светот. Но, научниците советуваат претпазливост, сè уште има премногу малку истражувања за да се укаже на „супермоќта“ на луѓето кои се способни да препознаат толку многу лица.
