Сатурн каков досега не сме имале можност да го видиме | Прстените изгледаат неверојатно | Фото

1085

Досега можело да се видат многу снимки од планетата Сатурн, но вселенскиот телескоп James Webb направил мошне интересна фотографија од планетата.

Вселенскиот телескоп James Webb (JWST) снимил неверојатна нова фотографија на Сатурн, заедно со неговите три месечини – Dion, Tetis и Enceladus. Прстените на Сатурнизгледаат посјајни од кога било досега, што ја зголемува зачудувачката атмосфера на фотографијата.

Во никој случај ова не е познат поглед на Сатурн. Атмосферата не ги покажува лентите кои се карактеристични за него на подлабоките нивоа, а тоа е затоа што оваа бранова должина што ја избравме е брановата должина каде што гасот метан во атмосферата на Сатурн ја апсорбира речиси целата сончева светлина што паѓа на него, така што изгледа реално, многу темно, вели Leigh Fletcher од University of Leicester во Great Britain.

Фотографијата е направена со помош на блиски инфрацрвени набљудувања, а Fletcher се надева дека инфрацрвените детектори на JWST ќе детектираат мали и слаби структури во атмосферата на Сатурн, прстените и месечините кои биле пропуштени од претходните мисии, како што е вселенското летало Cassini.

Тоа е како есенската рамноденица што би ја имале овде на Земјата, така што е време да отидеме и да го погледнеме системот на Сатурн, вели Fletcher, мислејќи на моменталниот наклон на прстените на Сатурн и усогласувањето на половите, каде што двата пола добиваат еднакви количини сончева светлина, како дел од 30-годишните орбити на планетите околу Сонцето.

Необичниот изглед на Сатурн на фотографијата се припишува на инфрацрвените аеросоли во неговата стратосфера. Овие аеросоли создаваат нерамна шема наместо вообичаената структура на ленти на планетата. Светлите бели прстени, од друга страна, се резултат на високо рефлектирачките зрна мраз што ја рефлектираат сончевата светлина.

Снимената фотографија на Сатурн служи и како референтна точка за идните набљудувања.

Исто така, ќе ни помогне да ја проучуваме долгата изложеност наСатурн и неговата околина, слично на многу краток филм, така што ќе може да се идентификуваат помали подвижни објекти и структури, како што се неговите помали месечини, објаснува Fletcher.