Независната истражувачка Мила Зинкова изнесе интересна теза, таа се сомнева дека поларната светлина играла улога во настаните што доведоа до потонување на Титаник.
Во својот труд објавен во списанието „Weather“, Зинкова сугерира дека е можно поларната светлина да се мешала во системите за навигација на бродот. На екипажот на Титаник им било тешко да ја избегнат сантата мраз, што доведе до потонување на бродот и смрт на 1.500 луѓе.
Титаник потона ноќта на 15 април 1912 година, а брод се смета за најголема поморска несреќа во историјата. Но, сè уште не е сосема јасно како екипажот на бродот не го забележал ледениот брег додека имало уште простор за маневар да се сврти и да избегне судир.
Зинкова смета дека геомагнетните бури што ја предизвикуваат аурората влијаеле на системот за навигација и комуникација на бродот. Од една страна, ова можеше да доведе до отстапување од курсот, а од друга страна да ги наруши повиците за помош од „Титаник“, што беше уште една причина зошто трагедијата доби такви размери.
Научникот наоѓа докази и во фактот дека сведоците на тонењето рекле дека северните светла биле доста силни ноќе додека бродот тонел. Светлината на аурората им помогна на спасувачите да забележат луѓе во чамци за спасување и во вода. Таа ноќ немаше месечина, а спасувањето без светлите бои на поларната светлина ќе беше многу потешко.
