Еднаш забележав професор во средно училиште, кој водеше едноставна, но вежба со моќна порака, за да ги научи своите ученици за тоа што се привилегии и што всушност значи општествена мобилност.
Тој започнал така што на секој ученик му дал парче хартија и им кажал да го згужваат и да направат хартиена топка …
Потоа ја ставил корпата за ѓубре пред училишните клупи под таблата.
Им се обратил со следниве зборови: “Играта е едноставна – вие го претставувате населението на оваа земја. И сите во неа имате шанса да станете богати и да бидете дел од повисоките класи.
За да станете дел од високата класа, сѐ што треба да направите е да, додека седите, ја фрлите хартиената топка во кантата за отпадоци …”
Учениците кои седеле во задните клупи, веднаш се побуниле и рекле дека играта не е фер, затоа што на оние кои седат напред многу им е полесно да ја фрлат топката во корпата.
Продолжува на страна 2
