Осаменоста сè почесто се препознава како сериозен социјален и здравствен проблем кај повозрасната популација.
Иако многумина ја сметаат за неизбежен дел од стареењето, психолозите укажуваат дека со навремени и свесни избори таа може значително да се намали, па дури и да се спречи.
Рускиот психолог Михаил Лабковски издвојува три клучни принципи кои, според него, играат важна улога во градењето исполнета и социјално активна старост.
1. Активен социјален живот
Со годините, социјалниот круг кај многу луѓе природно се намалува, што може да доведе до чувство на изолираност. Лабковски нагласува дека токму затоа е важно свесно да се одржуваат и градат нови контакти.
Учеството во активности на заедницата, волонтерството, курсевите или локалните настани придонесуваат за чувство на припадност и поврзаност. Дополнително, современата технологија овозможува одржување контакти и преку социјални мрежи, видео повици и онлајн заедници, што е особено важно за лицата со ограничена подвижност.
2. Грижа за физичкото и менталното здравје
Здравјето е основа за активен и независен живот. Редовната физичка активност, како пешачење, лесни вежби или јога, позитивно влијае не само врз телото, туку и врз менталната состојба, намалувајќи го стресот и ризикот од депресија.
Лошото здравје, напротив, често води кон повлекување и прекин на социјалните контакти. Затоа, покрај физичката кондиција, важно е внимание да се посвети и на емоционалната благосостојба – преку разговори со блиски лица, но и со стручни лица кога е потребно.
3. Самоприфаќање и самодоверба
Како трет клучен фактор, Лабковски го истакнува самољубието и прифаќањето на себеси. Луѓето кои се задоволни со сопствениот живот и ја прифаќаат својата возраст, искуство и лични особености полесно градат стабилни и здрави односи.
Според психологот, чувството дека сме вредни за љубов и почит не смее да зависи од годините или од надворешните околности. Развивањето самодоверба и лични интереси придонесува за внатрешна стабилност, што ја намалува зависноста од другите како единствен извор на среќа.
Пораката
Осаменоста во староста не е неизбежна. Со активен социјален живот, грижа за здравјето и развиено чувство на самопочит, можно е да се одржи исполнет и квалитетен живот и во подоцнежните години.
Психолозите потсетуваат дека промените не мора да започнат „еден ден“. Малите, но свесни чекори преземени денес можат да направат значајна разлика за иднината.
