Влијание на таткото на детето и мајката
Таткото е клучна фигура која влијае на семејното здравје. Причината е многу едноставна: имено, таткото управува со тоа, во каква состојба е мајката, а состојбата на сите членови на семејството зависи од мајката.
Ако жената постојано е во состојба на стрес, и е нервозна, и така натаму – тоа е очигледна работа на таткото. Како што е и болеста на детето последица на тоа.
Должност на Таткото не е да работи на Мајката, туку да ја смири … да стори сé што може за да ѝ биде добро – лесно, мирно, среќно … Како? На било кој начин.
Чешлајте ѝ ја косата, правете масажа, разговарајте, слушајте, објаснувајте, ветете дека сè ќе биде во ред, водете ја некаде, забавувајте ја … таа се потпира на вас, сиот нејзин свет се потпира на вас, драги татковци. Ако сопругот кажал – тогаш така ќе биде, затоа што мажот управува со сите настани во куќата, исто како што жената ја контролира состојбата на секого и на сите.
Ако мажот во семејството не управува со состојбата на жената, не ја ослободува од вознемиреност, стрес, акумулирани негативни состојби, стравови … СИТЕ ЌЕ БИДАТ БОЛНИ! Затоа што состојбата на Жената се враќа на сите и на сè до одреден степен. Полошо од тоа: во тој случај, со настаните почнува да управува жената користејќи ја за тоа енергијата на сопругот. Потоа, во целост се појавуваат потполни шокови. Затоа што ако една жена е во состојба на стрес и грижа, таа добива уште поголема моќ над настаните … Со таа моќ таа не е во состојба да се справи правилно.
Како мажот се справува со настаните на детето? Многу едноставно: СО ЗБОРОВИ. Говорејќи зборови на сметка на децата со упатства на тема на настаните, мажот во сликата става збор која изгледа како “печат” на детето. Ова е директно програмирање на неговото дејство. Ако Таткото кажа: “Ќе сториш, сакаш, можеш” – детето ќе го стори тоа. Таткото никогаш не треба да каже “не можеш, нема да успееш”.
Мајка овие суптилности не ги разбира, ако е во состојба на вознемиреност и се однесува блиску до паника … фантазијата на жената – тогаш е зголемена, и таа не е во можност да “гледа” на развојот на настаните за детето малку пошироко, бидејќи паниката уште и расте, а програмските зборови за детето ја имаат оваа форма:
- Ќе паднеш!
- Ќе се разболиш!
- Ќе скршиш нешто!
- Ќе се извалкаш!
- Нешто ќе ти се случи!
- Нешто не е во ред со тебе! …
Продолжува на страна 2
