Дали нешто вакво навистина можело да се случи во минатото на Земјата?
Велат дека историјата често се повторува. Но, проблемот е кога таа историја содржи настан што резултирал со катастрофа. На пример, опасни промени во климата на Земјата.
Токму од ова се плашат научниците кои го проучуваат универзумот. Имено, новото истражување објавено во Месечните известувања на Кралското астрономско друштво сугерира дека експлозивните смртни конвулзии на масивните ѕвезди, познати како супернови, можеле да имаат драматични ефекти врз климата на нашата планета низ целата нејзина историја.
Да се потсетиме дека суперновите се случуваат кога ѕвездите, кои се поголеми од Сонцето, го достигнуваат својот крај и повеќе не можат да се спротивстават на сопствената гравитација. Ѕвездата колабира и се формира или нова неутронска ѕвезда или црна дупка. Но, за време на колапсот, се случува експлозија на енергија што ја испраќа таа енергија и честичките на ѕвездата со голема брзина низ вселената.
Научниците проценуваат дека таква супернова, на растојание од околу 30 светлосни години од нашата планета, би имала толку деструктивен ефект врз нашата атмосфера што би го уништила целиот живот на Земјата.
Доколку експлодира во рамките на 100 светлосни години, последиците нема да бидат толку драстични, но би можела да предизвика екстремни промени во нашата атмосфера.
Авторот на истражувањето и виш истражувач во Институтот за арктички и алпски истражувања, Robert Brakenridge, истакнува дека е потребно да се истражи како суперновите влијаеле врз промените во атмосферата на Земјата во минатото.
Во својата работа, тој се осврнал на податоци собрани од моќни вселенски телескопи со цел да изгради детален модел на интеракцијата на зрачењето на суперновата со атмосферата на Земјата. Нов модел открил дека ненадејниот наплив на високоенергетски фотони (честички светлина) од супернова би го еродирал озонскиот слој на Земјата и би го зголемил ризикот од штетно зрачење што доаѓа од Сонцето. Ова би значело дека метанот во стратосферата би се распаднал и Земјата постепено би се оладила, во комбинација со повисоки дози на ултравиолетово зрачење од Сонцето.
Brakenridge верува дека ова би довело до глобално ладење, зголемени шумски пожари и истребување на животни.
Но, тоа е само теорија.
Дали нешто вакво навистина можело да се случи во минатото на Земјата?
Brakenridge се свртел кон проучување на прстените на дрвјата, кои кријат информации за античките атмосферски услови. Тој ги испитал трупците на дрвјата кои се стари неколку илјади години и забележал 11 карактеристични скокови во радиоактивниот јаглерод, што би можело да одговара на ситуации кога Земјата била на патот на зрачење на супернова.
Друг можен виновник се сончевите ерупции од Сонцето, но научниците ќе мора да го потврдат ова споредувајќи го со докази пронајдени во ледените јадра и седиментите на дното на океанот.
Резултатите од ова истражување би можеле да му помогнат на човештвото да се подготви за потенцијална „супернова“ во иднина. А тоа ќе се случи.
Имено, џиновската ѕвезда најблиску до нас, Betelgeuse, е оддалечена околу 700 светлосни години од Земјата и е на крајот од својот живот. Според проценките на астрономите, се очекува да се претвори во супернова во следните 100 илјади години.
Иако тоа звучи многу, Brakenridge истакнува дека сè уште не разбираме целосно што се случува со Земјата кога е погодена од бранот енергија создаден од раѓањето на супернова.
Но, тоа се случило во минатото и ќе се случи повторно. И ако последиците навистина можат да бидат толку екстремни, можеби не би било лошо да се знае за тоа навреме и да се обидеме да се подготвиме. Ако веќе не можеме да го избегнеме.
Извор: Science
