Кивањето е рефлексен одговор на нашиот организам кога сензорните нерви во нашиот нос се стимулираат од разни надразнувачи.
Ова првенствено се случува како одговор на алергени, вируси, бактерии или други иританти. Кога информацијата за иритацијата достига до мозокот, резултатот е кивање.
Процесот на кивање вклучува зголемување на притисокот во дишните патишта, контракција на дијафрагмата и мускулите околу ребрата, затворање на очите и силно издишување.
При издишувањето на кивавицата, јазикот се подига до покривот на устата, затворајќи задниот дел на устата и овозможувајќи воздухот да помине преку носот. Ова помага да се отстрани иритантот кој предизвикал кивање.
Тригеминалниот нерв игра важна улога во овој процес, бидејќи носи сензорни информации од лицето до мозокот. Тоа вклучува информации за допир, болка и иритација на кожата на лицето, како и од внатрешноста на носот и устата.
Тригеминалниот нерв има многу индивидуални нервни гранки, секоја со специфична улога во пренесувањето на сетилни информации.
Иако може да се обидете да го запрете кивањето со покривање на носот или устата, тоа не е најдобра идеја поради зголемувањето на притисокот во дишните патишта и потенцијални ризици како оштетување на очите, ушите или крвните садови.
Важно е да дозволите на телото да изврши природниот рефлекс на кивање како начин за отстранување на потенцијални иританти.
