Научниците во понеделникот изјавија дека пронашле начин да користат скенирање на мозокот и вештачката интелигенција за да ја разберат главната нишка на нашето размислување, што би можело да биде првиот чекор кон вистинско читање мисли.
Иако јазичниот декодер првенствено е наменет да им помогне на оние кои ја изгубиле способноста за комуникација, експертите признале дека оваа технологија покренува и некои етички прашања како што е прашањето за „менталната приватност“.
Така, тие извршилеа дополнителни тестови кои покажале дека декодерот не може да се користи на субјекти кои претходно не дозволувале вештачката интелигенција да тренира за нивната мозочна активност со часови за време на функционалното скенирање со магнетна резонанца (fMRI).
„Нашиот систем работи на ниво на идеи, семантика, значење“
Претходните истражувања покажале дека мозочниот имплант може да им овозможи на луѓето кои ја изгубиле способноста да зборуваат да спелуваат зборови или дури и реченици.
Сепак, научникот Alexander Huth од University of Texas во САД вели дека декодерот на неговиот тим „работи на поинаков принцип“.
– Нашиот систем работи на ниво на идеи, семантика, значење – рече Huth на прес-конференцијата. Станува збор за технологија која може да ги реконструира јазичните форми без инвазивен мозочен имплант, односно експертите успеале да мапираат како зборовите, фразите и значењата стимулираат реакции во деловите од мозокот кои го обработуваат јазикот.
:no_upscale()/cdn.vox-cdn.com/uploads/chorus_image/image/65141754/brain_pain_sketch1.0.gif)
Го користеле моделот GPT-1 – претходник на технологијата имплементирана во ChatGPT
Тие ги внеле овие податоци во модел на јазик на невронска мрежа користејќи GPT-1 (претходник на технологијата имплементирана во ChatGPT). Пред тоа, тие обучиле модел да предвиди како мозокот ќе реагира на перципираниот говор, а потоа да ги стесните опциите додека не го најде најблискиот одговор.
За да се тестира точноста на моделот, испитаниците слушале различни содржини за време на скенирањето на fMRI, а декодерот можел да ја долови суштината на она што тие го мислат. На пример, кога учесникот ја слушнал реченицата „Сè уште немам возачка дозвола“, моделот одговорил со „сè уште не почнал да учи да вози“.
Научниците признале дека декодерот се борел со личните заменки како „јас“ или „таа“, но успеал да ја добие суштината на заплетот дури и кога субјектите измислувале свои приказни или гледале неми филмови, пишува AFP.
Етички проблеми
Биоетичарот David Rodriguez-Arias од University of Granada во Шпанија, кој не учествувал во новата студија, смета дека овде се соочуваме со одредени етички проблеми, односно дека се приближуваме до иднината во која машините се „способни да читаат мисли Истовремено, предупреди дека такво нешто може да се случи против волјата на луѓето, на пример додека спијат.
Вакви забелешки очекувале научниците кои работеле на истражувањето на ИНА. Така, тие направиле тестови кои покажале дека нивниот декодер не работи на некој кој претходно не бил обучен за тоа кога ја анализирал мозочната активност.
Покрај тоа, тројцата учесници можат да го збунат декодерот ако сакаат. Додека го слушале подкастот, на испитаниците им било кажано да бројат до седум, да замислат животни или да смислат друга приказна. Сите овие тактики го „саботирале“ декодерот, велат експертите.
Забелешка: Преземањето на оваа содржина е дозволено само ако го наведете изворот со задолжително линкување на нашиот домен и оригиналната статија!
Доколку сакате да прочитате повеќе содржини како оваа, препорачуваме да го посетите нашиот портал www.kukuriku.com.mk, а со лајк на нашата фан страна станувате дел нашето многубројно членство facebook.com/Kukuriku.mk/.
