Звучи морничаво, но нашата планета има „отчукување на срцето“! Едно нешто боде око: „Настаните се поврзани и не се случајни“.
Истражувањата на античките геолошки настани сугерираат дека нашата планета има бавно, стабилно „отчукување“ на геолошка активност на секои 27 милиони години.
Во последните 260 милиони години, диносаурусите доаѓа и си заминуваа, Пангеа се подели на континенти и острови што ги имаме денес, а луѓето брзо и неповратно го променија светот во кој живееме.
И покрај се наведено, Земјата се чини дека го задржува времето. Истражувањата на античките геолошки настани објавена во списанието Geoscience Frontiers сугерира дека нашата планета има бавно, стабилно „отчукување на срцето“ на геолошки активности на секои 27 милиони години, пишува ScienceAlert.
Станува збор за пулс на собрани геолошки настани што е неверојатно бавен, тоа е циклус на проток од 27,5 милиони години. Вклучува вулкански активности, масовни истребувања, премесување на плочи и покачување на нивото на морето. За среќа, истражувачкиот тим забележува дека следниот „пулс“ ќе биде дури за 20 милиони години.
Поврзаност на геолошките настани
„Многу геолози веруваат дека геолошките настани се случајни“, изјави Мајкл Рампино, геолог од Универзитетот во Њујорк и главен автор на студијата. „Но, нашата студија обезбедува статистички докази за заеднички циклус, сугерирајќи дека овие геолошки настани се поврзани и не се случајни.
Истражувачкиот тим спроведе анализа на 89 добро разбрани геолошки настани од изминатите 260 милиони години.
„Овие настани вклучуваат морско и неморско време на истребување, големи океано-аноксични настани, континентални ерупции на базалтни поплави, осцилации на морското ниво, глобални импулси на магматски плочи и време на промена на брзината на проширување на морското дно и реорганизација на плочите“, објави тимот во својот труд.
„Нашите резултати сугерираат дека глобалните геолошки настани се во голема мера поврзани и се чини дека доаѓаат во импулси со темелен циклус од околу 27,5 милиони години“, напишаа истражувачите.
Потенцијалниот циклус на геолошки настани го истражувале геолозите многу години – научниците во дваесеттите и триесеттите години на минатиот век сугерираат дека геолошките записи имаат циклус од 30 милиони години, додека научниците во осумдесеттите и деведесеттите години тврдат дека опсегот помеѓу „импулсите“ е од 26,2 до 30,6 милиони години.
Геолошкиот „импулс“
„Овој напис е прилично добар, но јас всушност мислам дека подобра работа за овој феномен е трудот од 2018 година на Мулер и Дуткиевич“, изјави за ScienceAlert тектонскиот геолог Алан Колинс од Универзитетот во Аделаид.
Гореспоменатата работа на Мулер и Дуткиевич ги проучувала јаглеродниот циклус на Земјата и тектониката на плочите, а во нивната работа заклучиле дека циклусот бил долг приближно 26 милиони години.
Колинс објасни дека во оваа најнова студија, многу од настаните што ги разгледал тимот биле узрочни – што значи дека едниот директно го предизвикува другиот, така што некои од 89-те настани се поврзани, како што се аноксични настани кои предизвикуваат исчезнување на морињата.
Другите истражувања на Рампин и неговиот тим сугерираат дека причина може да бидат и ударите на кометите, а еден вселенски истражувач дури сугерира дека Планетата Х е виновна за се.
Но, ако Земјата навистина има геолошки „отчукувања на срцето“, тоа е можеби поради нешто малку поблиску.
„Овие циклични импулси на тектоника и климатските промени може да бидат резултат на геофизички процеси поврзани со тектоника на плочи и огнени бури, или алтернативно може да бидат проследени со астрономски циклуси поврзани со движењето на Земјата во Сончевиот систем и галаксијата“, пишува истражувачкиот тим во својата студија.
