Привикнувањето кон умерени или интензивни физички вежби го намалува ризикот од смрт како последица на рак на простата, покажуваат резултатите од истражувањето, цитирани од УПИ.
Истражувањето на научниците од Американското онколошкo друштво опфатило над 10 000 мажи на возраст меѓу 50 и 93 години, кои меѓу 1992 и 2011 година биле дијагностицирани со локализиран рак на простатата. Тоа значи дека болеста не се раширила надвор простатата.
Учесниците доставиле информации за физичка активност пред и по дијагнозата.
“Мажите со најголема физичка активност пред дијагнозата се за 30 отсто помал ризик од смрт поради рак на простата во споредба со учесниците со најмала физичка активност”, рече шефот на истражувањето, епидемиологот Јин Ван од компанијата.
Поголемиот број физички вежби изгледа обезбедува повеќе бенефиции. Мажите кои вршеле најмногу физички вежби по дијагнозата, биле со 34 отсто помал ризик од смрт поради рак на простата во споредба со учесниците кои вршеле најмалку вежби. Резултатите од истражувањето беа претставени на годишната конференција на Американската асоцијација за онколошки истражувања во Њу Орлеанс.
Иако истражувањето не открива причинска врска, резултатите укажуваат дека преживеаните од рак на простата треба да вршат физички вежби, а лекарите да ги поттикнуваат погодените места од болеста пациенти и да бидат физички активни, појасни Ван.
Научниците гп истражувале исто ефектот од одењето како единствена форма на физичка активност. Било утврдено дека одењето 4-6 часа неделно пред дијагнозата е поврзано со една третина помал ризик од смрт поради рак на простата. Одењето по дијагностицирањето сепак не било поврзано со статистички значајно намалување на ризикот.
Американското онколошко друштво препорачува возрасните мажи да вршат најмалку 150-минутни умерени или 75-минутни интензивни физички вежби неделно, истакна Ван.
Физичката активност придонесува за сите аспекти на здравјето, прецизира експертот за урологија д-р Елизабет Кавалар од болницата “Ленокс Хил” во Њујорк.
Редовното вежбање го подобрува здравјето на крвотокот на пациентите, квалитетот на нивните животи и нивната способност да се борат со болеста.
