Зголемувањето на концентрацијата на генот и протеинот познат како Грем1 или „гремлин“ имал многу корисен ефект врз регресијата на ракот.
Ракот на панкреасот може да се запре со таканаречената „гремлин“ терапија, откриле научниците во револуционерно откритие, пишува Telegraph.
Досегашните наоди сугерираат дека генот и протеинот познати како Грем1, или „гремлин“, би можеле да бидат клучни во контролата и борбата против болеста.
Ракот на панкреасот е познат по својата екстремно висока стапка на смртност, при што само седум проценти од пациентите преживеале пет или повеќе години. Секоја година на повеќе од 10.000 луѓе во Велика Британија им се дијагностицира оваа страшна болест и 9.000 од нив умираат.
Научниците од Институтот за истражување на ракот спровеле студии на глувци и на мини-панкреаси направени во лабораторија, каде што манипулирале со нивото на протеинот „гремлин“ во системот.
Кога генот, а со тоа и протеинот, бил елиминиран, туморите брзо се трансформирале во поопасна и поинвазивна форма.
За неколку дена, секоја туморска клетка се трансформирала од побезопасна форма во поопасна мезенхимална канцерогена клетка.
Отсуството на „гремлини“ значело и дека ракот ќе се прошири на другите органи. Кај девет од десет глувци без „гремлин“, ракот се проширил од панкреасот до црниот дроб.
Спротивно на тоа, кога протеинот „гремлин“ функционирал нормално, ракот се проширил кај само 15 проценти од лабораториските животни.
Освен што го намалиле производството на протеинот Грем1, научниците ја зголемиле и концентрацијата на протеинот многу над нормалното ниво и откриле дека тоа има корисен ефект.
Терапијата „Гремлин“ може да ја „пресврти судбината“ на опасните клетки
Во една студија објавена во списанието Nature, научниците рекле дека протеинот гремлин, кога е присутен во големи количини, „предизвикува речиси целосен пресврт“ на клетките кои веќе се претвориле во поопасна форма.
Како што изјавиле, тоа значи дека високата активност на Грем1 е во состојба да ја „пресврти судбината“ на опасните клетки.
Понатамошната анализа открила дека Grem1 е контролиран и од друга хемикалија, наречена BMP2, и дека оваа молекула го регулира количеството на протеинот „gremlin“.
Двете молекули работат во тандем за да го контролираат развојот на ракот на панкреасот како дел од она што истражувачите го нарекуваат „само-инхибиторна повратна врска“.
Математичките принципи кои го поткрепуваат ова првпат ги предвидел Alan Turing пред 70 години, само неколку години откако ја пробил нацистичката машина за шифрирање Енигма и помогнал да се поразат нацистите.
„Ќе бидат потребни дополнителни студии за да се испита дали моделот на Alan Turing важи и за други видови на рак“, напишале истражувачите.
Научниците се надеваат дека откривањето на оваа врска и механизам, како и фактот дека може да се контролира и преобрати, би можело да овозможи развој на идни форми на третман кои ќе помогнат во лекувањето на ракот на панкреас.
Иако сè уште е во раните фази и потребни се многу идни истражувања и финансирање, истражувачите велат дека тоа е клучен прв чекор кон лек за една од најсмртоносните форми на рак.
„Важно и основно откритие“
Проф. Axel Behrens, шеф на тимот за третман на рак на матични клетки на Институтот за истражување на рак во Лондон, и еден од авторите на студијата, вели: „Ова е важно и фундаментално откритие што отвора нов начин за откривање на лекот за рак на панкреас.
„Покажавме дека е можно да се промени судбината на клетките во ракот на панкреасот во лабораторија, да се влијае на агресивните тумори и да се префрлат во состојба што може полесно да се лекува.
„Сега кога подобро разбираме што го поттикнува агресивното ширење на ракот на панкреасот, се надеваме дека ќе идентификуваме начини да го направиме ракот на панкреасот помалку агресивен и подложен на лекување.“
Проф. Kristian Helin, извршен директор на институтот, изјавил: „Ракот на панкреасот е еден од најопасните од сите видови на рак – најчестата форма на болеста се шири агресивно, што го отежнува лекувањето и го прави застрашувачка дијагноза за пациентите и нивните најблиски“.
„Ова ново откритие го прошири нашето разбирање за молекуларната основа за тоа како ракот на панкреасот стекнува способност да расте и да се шири низ телото. Иако сè уште е потребно многу работа, овој тип на основни истражувања е од суштинско значење за развој на концепти за нови и поефикасни третмани за рак.“
„Подобро разбирање на потеклото на ракот на панкреасот“
д-р. Chris MacDonald, раководител на истражувањето за рак на панкреасот во Велика Британија, изјавил: „Иако ова истражување е сè уште во рана фаза, овие возбудливи нови наоди претставуваат огромен напредок во оваа област, подобрувајќи го нашето разбирање за потеклото на ракот на панкреасот“.
„Способноста брзо да се шири низ телото пред да биде откриен го прави овој рак навистина катастрофален. Трагично, 80 отсто од луѓето добиваат терминална дијагноза во овој момент.’
„Веќе некое време знаеме дека постојат различни популации на клетки кои предизвикуваат рак на панкреасот: некои кои предизвикуваат многу агресивен карцином и други кои создаваат постабилна форма која е помалку веројатно да се шири“.
„Ова истражување го покажа потенцијалот активно да се префрлат клетките на ракот на панкреасот во помалку агресивна форма, ограничувајќи ја болеста на панкреасот каде што може полесно да биде насочена со операција и фокусираните терапии што моментално ги имаме на располагање. Ова може да им даде на многу луѓе најдобри шанси за преживување и да им овозможи драгоцено време со нивните сакани.’
