Една нова студија открива дека половина милион луѓе можеле да живеат во областа помеѓу денешна Индонезија и Австралија пред 70.000 години.
„Австралиската Атлантида“ вклучува голема континентална маргина што ги поврзувала регионите Kimberley и Arnhem Land кога биле над морското ниво. Тој палеоконтинент, наречен Sahul, ги поврзувал Австралија, Нова Гвинеја и Тасманија во една целина.
И покрај претпоставката дека континенталните рабови на Австралија биле ненаселени, новото истражување сугерира поинаку.
Археологот Kasih Norman од Griffith University (Queensland, Australia) користел податоци за нивото на морето помеѓу 70.000 и 9.000 години и детални мапи на морското дно од потопениот континентален раб за да создаде слика за условите во тој период.
Внатрешно море и големо езеро
Податоците покажуваат дека помеѓу 71.000 и 59.000 години нивото на морето било за околу 40 m пониско, што открива низа острови достапни меѓу Австралија и југоисточниот азиски остров Тимор. Потоа, помеѓу 29.000 и 14.000 години, за време на последното ледено доба, нивото на морето драстично се намалило, изложувајќи голем дел од континенталната граница поред денешната Австралија.
Сонарните мапи откриваат и вселив пејзаж со високи карпи, внатрешно море и големо езеро. Norman проценува дека во областа можеле да живеат меѓу 50.000 и половина милион луѓе.
Генетска анализа
Истражувањето покажува дека климатските промени и зголемувањето на нивото на морето ги принудиле жителите да ја напуштат областа пред 14.000 години. Анализата на генетиката на луѓето од групата острови Tiwi, која денес се наоѓа на работ на потопена континентална маргина, ја поддржува оваа хипотеза.
Археолошките наоди покажуваат и зголемување на човечкото присуство пред 14.000 години и помеѓу 12.000 и 9.000 години.
Norman се надева дека нејзиното истражување ќе го привлече вниманието на археолошкото значење на потопената континентална маргина на Австралија и ќе обезбеди увид во тоа како луѓето од минатото динамично реагирале на промените во животната средина.
