Затоа, океанското дно стана долгорочно складиште за голем дел од пластичниот отпад.
Помеѓу три и 11 милиони тони пластичен отпад се акумулирал на дното на светските океани, според студијата објавена овој месец од австралиски и канадски истражувачи.
Далечински управувани подводни возила (ROVs) овозможиле грубо квантифицирање на пластичниот отпад што завршува на морското дно и одредување каде се акумулира пред да се распадне на помали парчиња и да се измеша со талог, рече Denise Hardesty од австралиската научна агенција Csiro.
Знаеме дека милиони тони пластичен отпад влегуваат во нашите океани секоја година, но она што не сме го знаеле е колку од тоа загадување завршува на дното на океанот, рече Hardesty, еден од авторите на извештајот, кој го изработи Csiro и University of Toronto.
Иако претходно биле објавени проценки за количината на микропластика, студијата „Deep Sea Plastics – A Global Assessment of Ocean Floor Accumulation“ ги разгледува поголемите предмети како што се мрежи, чаши или пластични кеси.
Со оглед на тоа што употребата на пластика се очекува да се удвои до 2040 година, разбирањето како и каде се движи отпадот во океанот е клучно за заштита на морските екосистеми и дивиот свет, велат научниците.
Загадувањето од пластика на морското дно би можело да биде 100 пати поголемо од количината на пластика што лебди на површината, вели Alice Zhu, докторант на University of Toronto, која го водела истражувањето.
Затоа, океанското дно стана долгорочно складиште за голем дел од пластичниот отпад.
Ова дополнително се влошува со екстремно бавните стапки на деградација на пластиката во ладни средини во кои нема кислород и ултравиолетово зрачење, се вели во истражувањето.
Според резултатите, околу половина (46 проценти) од проценетата пластична маса се наоѓа на длабочина над 200 метри, а остатокот се протега до 11.000 метри.
