Експертите претпоставуваат дека ударот на три тони тежок вселенски отпад се случил на почетокот на март.
Делот од ракетата тежок повеќе од три тони што научниците со години го следеле во вселенските станици низ нашата планета, според нивните проценки, го заврши своето патување пред неколку дена, кога паднал на темната страна од Месечината.
Експертите веруваат дека при падот на овој вселенски отпад настанал помал кратер и дека на Земјиниот сателит се подигнала голема количина прашина. Сепак, овој настан не можел да се види од нашата планета, па се очекува тој да добие потврда за својата теорија во наредните недели, кога сателитите ќе ја „скенираат“ површината на Месечината и ќе најдат нов кратер, пренесува Би-би-си.
Потеклото на ракетата остана контроверзно: експертите на НАСА првично верувале дека тоа е авионот „Фалкон 9“ на компанијата „Спејс екс“. Компанијата на милијардерот Илон Маск од Кејп Канаверал, САД, веќе неколку години лансира во орбитата ракети кои најчесто носат сателити наменети за различни намени.
Се верувало дека ракетата која паднала на Месечината во првите денови на март е најверојатно од компанијата на Илон Маск и дека била лансирана во вселената во 2015 година носејќи ја опсерваторијата „Deep Space Climate“, односно сателит за набљудување.
Европската вселенска агенција проценува дека сега има околу 36.500 парчиња вселенски отпад поголеми од десет сантиметри во вселената.
Експертите претпоставуваат дека леталото останало без гориво, а според неговата последна видена орбита, процениле дека паднало на темната страна на Месечината. Компанијата која го поседувала споменатиот авион не се огласила. Од друга страна, постои теорија дека се работи за кинеска ракета, што оваа земја негира.
Напуштеното летало за прв пат било забележано во 2015 година од Центарот за вселенски истражувања во Аризона. Бил во висока орбита, далеку од атмосферата на Земјата. Класифициран е како „вселенско ѓубре“, односно објект кој останал без гориво или енергија за да се врати на нашата планета.
Иако изгледа екстремно мал во споредба со вселената, вселенскиот отпад претставува потенцијална опасност бидејќи го има се повеќе и повеќе. Станува збор за делови од вселенски летала или сателити кои „пловат“ во вселената и често исчезнуваат од очите на моќните телескопи неколку години.
Астрономот Бил Греј вели дека следењето на „вселенскиот отпад“ е детективска работа, бидејќи маркерите за ракети не можат да се видат, а движењето на таквите објекти се следи врз основа на предвидена рута.
За да се открие кому му припаѓаат остатоците од леталотот или сателитот, овие рути се споредуваат со датумите и лансирањето на ракетите и нивните траектории. Но, проблемот, објаснува Греј, е што не сите објавуваат дека лансирале проектили.
Според професорот Хју Луис од Универзитетот во Саутемптон, важно е да се „внимава“ што се случува со отпадот што е длабоко во вселената, бидејќи постои можност некој дел од него да се „врати“ на Земјата. Европската вселенска агенција проценува дека сега има околу 36.500 парчиња вселенски отпад поголеми од десет сантиметри во вселената.
