Денот кога се случи „Крвава бајка“ | Потресни стихови на Десанка Максимовиќ сведочат за грозоморниот настан во Крагујевац

860

Еден од најголемите злосторства над цивилно население случено е на 21 октомври 1941 година, кога околу 3.000 цивили од и од околината на Крагуевац беа убиени од германските окупаторски војски, како одмазда за 10-те убиени Германци. Меѓу нив имало 300 ученици од Крагујевац и петнаесет деца на возраст меѓу 8 и 15 години.

Стрелањето било извршено како одмазда за 10 убиени и 26 повредени германски војници по судирот со партизаните и четниците на половина пат помеѓу Бар и Љуљак. На 10 октомври германскиот командант Франц Беме издаде наредба да се застрелаат 100 луѓе за еден убиен германски војник и педесет за еден ранет. По таа пресметка, како за одмазда требало да бидат убиени 2.300 лица.

Наредбата ја издал командантот на 749-от полк, чиешто седиште било во Краљево, мајор Ото Деш, а наредбата ја извршил командантот на 724-от полк во Крагуевац, мајорот Паул Кениг. Злосторството го извршиле единиците на 1-от баталјон на 724. пешадиски полк и III баталјон на 749-ти пешадиски полк.

„Крвава бајка“ е песна напишана од српската поетеса Десанка Максимовиќ откако ги слушнала деталите за ужасното злосторство во Крагујевац извршено од германските окупаторски сили врз невиното српско население.

Масакрот во Крагуевац е едно од најголемите и најстрашните злосторства во Втората светска војна извршени врз цивилите на едно место и за еден ден. Работници, селани, професори и нивните студенти биле убиени заедно.

Настанот во Шумарице ја инспирирал поетска Десанка Максимовиќ да ја напише една од најтажните српски песни, „Крвава бајка“.

Крвава бајка

Било је то у некој земљи сељака
на брдовитом Балкану,
умрла је мученичком смрћу
чета ђака
у једном дану.

Исте су године
сви били рођени,
исто су им текли школски дани,
на исте свечаности
заједно су вођени,
од истих болести сви пелцовани,
и сви умрли у истом дану.

Било је то у некој земљи сељака
на брдовитом Балкану,
умрла је мученичком смрћу
чета ђака
у једном дану.

А педесет и пет минути
пре смртног трена
седела је у ђачкој клупи
чета малена
и исте задатке тешке
решавала: колико може
путник ако иде пешке…
и тако редом.

Мисли су им биле пуне
истих бројки,
и по свескама у школској торби
бесмислених лежало безброј
петица и двојки.

Прегршт истих снова
и истих тајни
родољубивих и љубавних
стискали су у дну џепова.

И чинило се сваком
да ће дуго
да ће врло дуго,
трчати испод свода плава
док све задатке на свету
не посвршава.

Било је то у некој земљи сељака
на брдовитом Балкану,
умрла је јуначком смрћу
чета ђака
у истом дану.

Дечака редови цели
узели се за руке
и са школског задњег часа
на стрељање пошли мирно
као да смрт није ништа.

Другова редови цели
истог часа се узнели
до вечног боравишта.

Десанка Максимовиќ

Massaker von Kragujevac | “Крвава бајка” | Видео