Мал број жени можат енергично да испуштат чиста течност за време на оргазам, а долгогодишните шпекулации за потеклото на таа течност сега конечно се отфрлени благодарение на тимот јапонски уролози.
Јапонските уролози потврдија дека „шприцњето“ што некои жени го доживуваат за време на оргазам е всушност течност што се исфрла од мочниот меур. Со ова се реши една од долгогодишните мистерии на женскиот оргазам.
Жените можат да произведуваат неколку видови течности за време на сексуалниот однос. За време на фазата на возбуда, вагината ослободува течност која се користи за подмачкување. Штом жената ќе постигне оргазам, од уретрата понекогаш може да се ослободат два други вида течности: млечна течност која се излачува во мали количини и бистра течност која се ослободува во големи количини, често стотици милилитри.
Претходна студија
До неодамна, и двете течности за оргазам беа опишани како женска ејакулација. Меѓутоа, сега терминот е резервиран само за млечната течност, додека споменатото „шприцање“ се користи за да се опише ослободувањето на бистрата течност. Се верува дека околу пет проценти од жените во западните земји испуштаат бистра течност за време на оргазам, но досега постоеле сомнежи за тоа што е оваа течност и од каде доаѓа.
Една претходна студија од 2014 година, предводена од францускиот гинеколог Samuel Salama, кој моментално работи во болницата Poissy Saint Germain en Laye во Париз, сугерирал дека ослободувањето на оваа чиста течност за време на женскиот оргазам вклучува исфрлање на урина од мочниот меур, бидејќи ултразвукот кај седум жени кои можат да доживеат таков оргазам покажал дека мочниот им бил полн непосредно пред ослободување и празен веднаш по оргазмот.
Отстранување на сите сомнежи
За да ги отфрли сите сомнежи и мистерија околу тоа, Miyabi Inoue, уролог од Miyabi Urogyne клиниката во Јапонија, и нејзините колеги инјектирале сина боја измешана со вода во мочниот меур на пет волонтерки кои можеле да испуштат голема количина на чиста течност за време на оргазам. Во целата приказна бил вклучен и машки волонтер, чија задача била да ги стимулира волонтерките. Студија поврзана за ова е објавена во International Journal of Urology.
Уролозите имале задача да ја соберат течноста во стерилна чаша, но како што самите признале, не било така едноставно. Тешко е да се собере течноста бидејќи насоката на инјектирање е променлива, вели Inoue.
Сепак, најважното нешто што е откриено е дека во сите случаи ослободената течност била сина.
Ова потврдува дека потекнува од мочниот меур. Но, сè уште има толку многу прашања, како на пример дали течноста има ист состав како урината. И зошто некои жени ја исфрлаат оваа течност, а други не? вели Jessica Påfs, сексолог од Универзитетот во Göteborg во Шведска.
Немало случаи на уринарна инконтиненција
Сите жени во студијата имале добра контрола на мочниот меур, што укажува на тоа дека нивното шприцање не е предизвикано од уринарна инконтиненција, додаде Inoue.
На ист начин, јапонските уролози забележале дека за време на оргазмот четворите волонтерки во студијата доживеале и женска ејакулација и дека двете течности се измешале во уретрата.
Тоа е посебен физиолошки процес кој вклучува лачење на неколку милилитри помалку густа, млечна течност од малите жлезди до уретрата наречени Скенеови жлезди или „женска простата“. Течноста содржи простата-специфичен антиген (PSA), кој исто така е присутен во ејакулатот произведен од машката простата.
Хит во Руанда?
Påfs откри дека искуствата на жените со таков енергичен оргазам многу се разликуваат. Таа интервјуирала 28 жени во Шведска кои можеле да доживеат оргазам на овој начин и открила дека на некои им е многу пријатен, додека други го опишале како преценет или непријатен. Некои жени ѝ рекле на Påfs дека тоа го направиле неволно, додека други дека научиле како со вежба да го постигнат и контролираат.
Påfs ги проучувал и искуствата на жените со овој вид оргазам во Руанда, каде што оваа форма на задоволство е високо прославена.
Жените во Руанда ова го нарекуваат највисоко ниво на задоволство, поврзано со релаксација и ослободување, и тие го пренесуваат знаењето како да го направат тоа од генерација на генерација, откри Påfs.
