Тврдењата дека „прекумерната киселост“ е причина за најтешките болести и дека одредена храна може да го „алкализира“ организмот се популарни, но ја поедноставуваат човечката физиологија. Разновидната исхрана го поддржува здравјето, но не дејствува преку менување на pH-вредноста на крвта.
Советите за „алкализирање“ често вклучуваат повеќе овошје и зеленчук и помалку преработени производи. Дел од овие навики се корисни. Проблемот настанува кога нивните придобивки се објаснуваат со недокажани тврдења за киселини што се натрупуваат во организмот и предизвикуваат болести.
Како организмот ја одржува рамнотежата?
Не постои една pH-вредност за целото тело. Желудникот има кисела средина неопходна за варење, додека крвта нормално има pH меѓу 7,35 и 7,45. Белите дробови и бубрезите имаат клучна улога во одржувањето на таа тесна рамнотежа.
Храната може да ја промени pH-вредноста на урината, но тоа не значи дека ја менува киселоста на крвта. Затоа, домашното мерење на урината не покажува дали организмот е „закиселен“.
Ацидозата е медицинска состојба
Вистинските нарушувања на киселинско-базната рамнотежа бараат медицинска процена. Метаболна ацидоза, на пример, може да се појави при бубрежна болест, кога бубрезите не успеваат да отстранат доволно киселини од крвта. Таа не се утврдува според вкусот на храната или со список на „кисели“ и „алкални“ намирници.
Дали лимонот го „алкализира“ телото?
Киселиот вкус на една намирница и нејзиното влијание врз урината се различни работи. Но ниту лимонот ниту друга храна не ја менуваат значително pH-вредноста на крвта кај здрав човек. Нема основа нивното консумирање да се претставува како начин за спречување или лекување сериозни болести преку „алкализирање“.
Исто така, строгото исклучување на цели групи намирници според вакви поделби може непотребно да ја ограничи исхраната и да го зголеми ризикот од недостиг на хранливи материи.
Што навистина вреди да се најде на чинијата?
Препораките за здрава исхрана се темелат на разновидност, рамнотежа и умереност. Светската здравствена организација препорачува редовно внесување зеленчук, овошје, мешунки, интегрални житарки и соодветни извори на протеини, со ограничување на солта, слободните шеќери и нездравите масти.
Во секојдневното мени тоа може да значи повеќе салати и сезонски зеленчук, грав или леќа, овес и други интегрални житарки, овошје и несолени јаткасти плодови. Придобивката е во хранливата вредност и во целокупниот начин на исхрана, а не во создавање „алкални резерви“.
Внимателно со „детокс“ процедурите
Клизмите и чистењето на дебелото црево не треба да се практикуваат рутински за „исфрлање киселини“. Нема убедливи докази дека ваквите постапки го подобруваат општото здравје, а можат да предизвикаат дехидратација, нарушување на електролитите, инфекции и повреди на цревото. Медицинската употреба по совет на лекар е посебна работа.
Нема докажана потреба ниту од специјална алкална вода за одржување на pH-рамнотежата. За повеќето луѓе, поважно е редовно да пијат безбедна вода и да одржуваат добра хидратација.
Здравата исхрана има значајна улога во превенцијата, но не е универзален лек. Наместо страв од „кисела“ храна, фокусот треба да биде на разновидни оброци и навики приспособени на индивидуалните здравствени потреби.
