Иако Алцхајмеровата болест и понатаму останува неизлечива, нов случај од Бразил повторно го насочи вниманието кон псилоцибинот – психоактивната состојка во таканаречените „магични печурки“ – како можен начин за привремено ублажување на симптомите.
Студијата, објавена од бразилски невронаучници и пренесена од ScienceAlert, опишува необичен случај на жена во осмата деценија од животот со напредна Алцхајмерова болест, кај која биле забележани значајни, но привремени подобрувања по третман со псилоцибин.
Не станува збор за лек, туку за можност за привремено подобрување
Истражувачите нагласуваат дека резултатите не значат дека Алцхајмеровата болест е излечена.
„Овие наоди не треба да се толкуваат како пресврт на патологијата на Алцхајмеровата болест“, предупредува тимот предводен од невронаучникот Маркос Лаго од Универзитетот во Сао Паоло.
Според нив, можно е псилоцибинот привремено да активира одредени функционални капацитети во мозокот кои остануваат „скриени“ и покрај напредната невродегенерација.
По првата доза следувало драматично подобрување
Пациентката примила висока доза од пет грама печурки што содржат псилоцибин, под строг медицински надзор и со согласност од нејзиниот законски старател.
Пред третманот, таа можела да изговара само поединечни слогови, ретко комуницирала и била целосно зависна од туѓа помош.
Околу 19 часа по дозата, почнала спонтано да зборува, а во следните денови повторно воспоставила контрола врз мочниот меур, се облекувала и одела самостојно, воспоставувала контакт со очите и активно комуницирала со околината.
Истражувачите истакнуваат дека враќањето на контрола врз мочниот меур по повеќе од пет години хронична инконтиненција е особено значаен наод.
Втората сесија донела дополнителни подобрувања
Еден месец подоцна, пациентката добила уште три грама псилоцибин.
За време на втората сесија, таа била многу покомуникативна, опишувала емоционални спомени и покажувала подобрена подвижност, чувство за хумор и емоционална поврзаност со околината.
Според истражувачите, нејзината мимика, спонтаноста и начинот на одење биле значително подобрени.
Во еден момент самата рекла:
„Убаво е да се дојде тука.“
Потребни се многу повеќе истражувања
Авторите нагласуваат дека станува збор за единечен случај и дека не биле користени стандардизирани когнитивни тестови ниту детално следење на мозочната активност.
Поради тоа, овој извештај треба да се сфати како основа за идни истражувања, а не како доказ за ефикасен третман.
Во меѓувреме, научници ширум светот веќе ги истражуваат потенцијалните ефекти на псилоцибинот кај постари лица со когнитивни нарушувања.
„Херојската доза“ носи и ризици
Дозата што ја примила пациентката е значително поголема од количините што обично се користат во современите клинички испитувања.
Во рекреативните кругови, ваквата количина е позната како „херојска доза“, а иако може да предизвика силни психолошки ефекти, таа носи и потенцијални ризици.
Истражувачите објаснуваат дека дозата била избрана врз основа на претходни набљудувања за влијанието на психоделиците врз мозокот, но предупредуваат дека безбедноста и оптималната количина допрва треба да се утврдат преку контролирани клинички испитувања.
Нова надеж за пациентите со Алцхајмерова болест
Во тек е и пилот-студија која испитува дали псилоцибинот може да ја намали депресијата и да го подобри квалитетот на животот кај лица со благи когнитивни нарушувања и рана фаза на Алцхајмерова болест.
Невронаучникот Алберт Гарсија-Ромеу од Универзитетот „Џонс Хопкинс“ истакнува дека псилоцибинот веќе покажал позитивни резултати кај пациенти со депресија и анксиозност и дека слични придобивки би можеле да имаат и лицата со Алцхајмерова болест.
Сепак, научниците предупредуваат дека многу ветувачки терапии за деменција во минатото не ги оправдале очекувањата во подоцнежните клинички испитувања.
Затоа, иако случајот од Бразил отвора нови перспективи, ќе бидат потребни години истражувања за да се утврди дали псилоцибинот навистина може да стане дел од идните терапии против Алцхајмеровата болест.
