Колку и да е болно породувањето за мајката, толку е многу потрауматично за бебето, со оглед на тоа што мозокот буквално му се притиска, а тоа е можно само затоа што во тој момент черепот не е единствена цврста коска.
Искривените линии на човечкиот череп се развиваат затоа што черепот не е составен само од една коска, туку неколку различни кои се спојуваат заедно, а линиите каде што се спојуваат се нарекуваат „шавови“, т.е. „черепови конци“.
Има вкупно четири, од кои две се на врвот на вашиот череп, од кои едната го преминува преку средниот дел од врвот на вашата глава, а другата во суштина прави буква Т со него така што лежи по ширината на черепот. Онаа што поминува по ширината се нарекува коронален шав, додека сагиталниот шав се поврзува со неа и потоа се враќа по должината на черепот. Тука се спојуваат со ламбдоидниот и сквамозниот шав.
Најголемата траума што човек може да ја преживее
И зошто воопшто постојат и зошто коската што го штити најважниот орган не е една цврста коска од раѓање? Сето тоа се сведува на најголемата траума што човечкото тело може да ја преживее – породувањето.
Но, колку и да е болно породувањето за мајката, тоа е далеку потрауматично за бебето, со оглед на тоа што неговото мозоче буквално е стиснато, а тоа е можно само затоа што во тоа време черепот не е еднствена цврста коска. За среќа, мозокот сè уште не е доволно развиен за да ја доживее оваа траума како болка.
Кога ќе се родиме, коските во нашата глава не се правилно наредени, што всушност му олеснува на бебето да го протурка породилниот канал, но штом ќе се роди бебето, тие почнуваат да се спојуваат.
Фактот дека коските на черепот не се споени значи дека плочите на черепот може да се компресираат и да се преклопуваат за да го олеснат раѓањето и да му олеснат на черепот да се прошири за брзиот раст на мозокот што се случува по раѓањето.
Ова е причината зошто бебињата имаат две „меки точки“ на главата кога се раѓаат бидејќи коските на черепот сè уште не се целосно споени.
Се дупчи уште од античко време
Дури и денес, сè уште спроведуваме важни истражувања за човечките черепи за да дознаеме повеќе за местото каде што нашиот мозок го нарекува дом.
Неодамна, тим од научници кои имаат намера да решат античко убиство на 34 луѓе што се случило пред 5.000 години, решиле да скршат куп реплики на черепи со античко оружје за да утврдат кој од нив ќе предизвика смрт.
Сознанијата за черепот можат да ни помогне на повеќе начини, бидејќи им овозможуваат на истражувачите да идентификуваат случај на неуспешна праисториска хирургија што се чини дека го убила пациентот.
Практиката на трепанација, дупчење дупка во черепот, се користи илјадници години и неверојатно повеќето луѓе преживеале откако им е направена голема дупка во главата, иако очигледно не сите успеале да ја поминат.
