Хирурзите успешно оживеале срце кое престанало да чука цели пет минути и го трансплантирале на бебе, отворајќи нови можности за етички и напредни трансплантации на срце.
Во револуционерна операција на американскиот универзитет Duke, хирурзите реанимирале срце од донор кое не чукало повеќе од пет минути, а потоа успешно го трансплантирале на тримесечно бебе. Според извештај објавен во New England Journal of Medicine (NEJM), бебето сè уште покажувало нормална срцева функција по шест месеци без знаци на отфрлање на органот.
Со согласност на семејството на донорот, тимот на Универзитетот Duke го реанимирале срцето на операциона маса користејќи специјално адаптиран систем кој се состои од оксигенатор, центрифугална пумпа и висечки резервоар за крв. Оваа опрема е специјално дизајнирана бидејќи стандардните системите за одржување на живот не се соодветни за срца на бебиња.
Хирурзите на Универзитетот Duke тврдат дека вршењето реанимација надвор од телото на донорот ги намалува етичките проблеми. За разлика од методите што го рестартираат срцето додека е сè уште во телото на донаторот, што некои го сметаат за контроверзно бидејќи ја оспоруваат самата дефиниција за циркулаторна смрт, пристапот „на операциониот стол“ избегнува перфузија на мозокот и системите. Поддржувачите истакнуваат дека користењето органи по циркулаторна смрт би можело да го зголеми бројот на достапни донори за до 30%.
Денес, до 20% од доенчињата во САД умираат додека чекаат трансплантација на срце. Донацијата на срце по циркулаторна смрт (кога срцето целосно престанува да чука) сочинува само 0,5% од педијатриските трансплантации поради сомнежи за етиката на оживување на веќе прогласени мртви донори.
Поинаков начин: Зачувување без оживување
Хирурзите од Универзитетот Vanderbilt развиле сосема поинаков метод, кој целосно ја избегнува реанимацијата. Наместо тоа, тие механички ја затвораат аортата и го исплакнуваат срцето со ладен, оксигениран раствор за зачувување, ефикасно изолирајќи го од церебралната циркулација.
Нашата техника го насочува оксигенираниот раствор за зачувување само кон срцето на донорот, без реанимација на срцето и без системска или мозочна перфузија, пишува тимот на Vanderbilt во студија објавена и во списанието NEJM.
Сите три срца добиени со овој метод биле успешно трансплантирани со одлични рани постоперативни исходи. Овој метод на вадење на срцето нуди можност за широка примена, заклучи тимот од Универзитетот Vanderbilt.
