Ајахуаска и псилоцибин сè почесто се проучуваат поради нивниот можен ефект врз менталното здравје.
Раните резултати се интересни, но сè уште не се доволни овие супстанции да се претстават како докажан третман за депресија или посттрауматско стресно нарушување (ПТСР).
Што е ајахуаска?
Ајахуаска е традиционален напиток што го користат домородни заедници во Амазонија. Содржи ДМТ, психоактивна супстанција што може силно да ги промени перцепцијата, мислите и чувствата. Меѓу супстанциите што се истражуваат се и псилоцибинот и ЛСД. МДМА исто така се проучува во психијатријата, но се разликува од класичните психоделици.
Искуството со ајахуаска е непредвидливо. Некои луѓе опишуваат чувство на блискост или длабоко лично преиспитување, додека други доживуваат силен страв. Можни се и непријатни телесни реакции, вклучувајќи гадење и повраќање.
Што покажуваат истражувањата?
Во мало клиничко испитување со 29 лица со депресија отпорна на третман, истражувачите забележале брзо намалување на симптомите по една доза ајахуаска. Резултатот е охрабрувачки, но потребни се поголеми студии за да се утврдат долгорочната ефикасност и безбедноста. Тврдењата дека ајахуаска го лекува ПТСР засега не се потврдени со доволно силни клинички докази. PMC
Научниот интерес расте: Империјал колеџ во Лондон отвори центар за истражување на психоделиците во 2019 година. Во американската сојузна држава Орегон псилоцибин може да се користи во лиценцирани центри, под надзор на лиценциран водител. Тоа не значи дека е одобрен како лек што може слободно да се зема дома. Imperial College London
Како делуваат и кои се ризиците?
Класичните психоделици влијаат врз серотонинските рецептори во мозокот. Научниците испитуваат дали и како овие промени би можеле да помогнат при одредени психијатриски состојби. Објаснувањето дека создаваат „нови нервни патишта“ е поедноставување на процес што сè уште се истражува.
Можните ризици се важен дел од истражувањата. Луѓе со историја на биполарно растројство, манија или психоза биле исклучени од некои клинички испитувања на ајахуаска. Затоа резултатите од контролирана студија не треба да се пренесуваат на самостојна употреба или на секој човек што бара помош.
