Некогаш исмејувана како фантазија, теоријата за витаминот Б1 од 1958 година повторно ја запрепасти науката, откако научниците во ново истражување потврдија дека таа – сепак – е точна.
Теоријата што ја изнесе хемичарот Ronald Breslow од Универзитетот Колумбија во 1958 година конечно е потврдена, децении откако беше отфрлена од научната заедница. Breslow тврдел дека витаминот Б1 (тиамин) делува преку молекуларна структура позната како карбен.
Breslow сугерирал дека тиаминот создава реактивен карбен во телото за поддршка на метаболичките процеси. Но, карбените се познати по нивната екстремна нестабилност во водата, основна компонента на човечкото тело, што ја направи оригиналната идеја на Breslow неодржлива.
„Breslow бил во право“
Но, научниците од Универзитетот во Калифорнија, Риверсајд (UC Riverside), предводени од хемичарот Vincenta Lavalla, успеале да одржат карбен стабилен во вода за прв пат, со месеци, благодарение на заштитна молекуларна структура.
Нивното истражување е објавено во списанието „Science Advances“.
Ова е прв пат некој да може да набљудува стабилен карбен во вода. Луѓето мислеле дека тоа е луда идеја. Но, Breslow се покажа дека бил во право, рече Lavallo.
Пат до стабилен карбен во вода
Беше синтетизирана заштитна молекула за да го опкружи карбенот и да спречи негово разградување. Тимот го потврди хемискиот состав на карбенот преку анализа на слики со висока резолуција. Со дополнителни хемиски прилагодувања, карбенот останал стабилен во вода до шест месеци.
Откриените методи би можеле да имаат широка примена во хемиската индустрија.
Водата е идеален растворувач – ја има во изобилство, нетоксична и еколошка. Ако можеме да ги натераме овие моќни катализатори да дејствуваат во вода, тоа е голем чекор кон позелена хемија, вели Varun Raviprolu, хемичар на Универзитетот во Калифорнија, Лос Анџелес (UCLA) и еден од авторите на студијата.
Патот до нови истражувања
“Само пред 30 години, луѓето мислеле дека овие молекули не можат ни да се создадат. Сега можеме да ги чуваме во шишиња со вода. Постојат и други реактивни меѓупроизводи што никогаш не сме биле во можност да ги изолираме, исто како овој… Со стратегии за заштита како нашата, конечно можеби ќе можеме да ги видиме и да учиме од нив“, додаде Lavallo.
Извор: Science Alert
