Ова може да има импликации врз начинот на кој едукаторите и работодавците размислуваат за бучавата во позадина и перформансите.
Ако припаѓате на категоријата луѓе кои мора да учат во целосна тишина, тогаш оваа вест само ќе ви даде дополнителна причина за таквата практика.
Имено, неодамна објавената студија во списанието „Evolutionary Psychological Science“ откри дека одредени звуци можат да ги вознемируваат луѓето за време на учењето. И пред да ги обвините музиката или телевизијата дека се одвлекување на вниманието, не станува збор за тие звуци.
Истражувајќи го имунолошкиот систем на однесувањето (збир на психолошки механизми кои им помагаат на луѓето да детектираат и избегнуваат потенцијални извори на инфекција), научниците открија дека звуците поврзани со болести, како што се кашлање и шмркање, им пречат на луѓето во учењето.
Учесниците во студијата кои биле изложени на овие типови звуци додека слушале предавање за статистика и полагале тест, постигнале значително полоши резултати од оние кои не биле изложени на такви звуци.
Како што истакнуваат научниците, ова би можело да сугерира дека човечкиот мозок е особено чувствителен на знаци кои сигнализираат присуство на болест.
Овие резултати, исто така, ги поддржуваат претходните истражувања за имунолошкиот систем на однесување. Кога луѓето ќе се сретнат со знаци на болест во нивната околина – без разлика дали се визуелни, тактилни или аудитивни – тие може несвесно да го насочат своето внимание кон евалуација на тие знаци. Ова може да служи за адаптивна цел со тоа што им помага на луѓето да избегнат инфекција, но може да има и цена, особено во модерните средини каде што извршувањето на задачи како што се училишните или канцелариските задачи е клучно.
Нашите податоци сугерираат дека луѓето обрнуваат поголемо внимание на деталите за надминување на патогените – веројатно како средство за одржување на нашата безбедност и здравје – и бидејќи вниманието е ограничено, ова зголемено внимание на деталите за надминување на патогените може да дојде по цена на намалено внимание на други работи, што резултира со пониски резултати на квизот. Со други зборови, учениците се подобро способни да ги игнорираат одвлекувачките звуци кои се неутрални во споредба со одвлекувачките звуци кои укажуваат на патогени, објасни авторката на студијата Carey J. Fitzgerald, доцент по психологија на Државниот универзитет во New York Oneonta.
Како што таа истакна за PsyPost, оваа студија даде нов увид во тоа како човечкиот ум реагира на потенцијалните здравствени закани во околината. Таа покажа дека, дури и кога поединците не се свесни за одвлекувањето на вниманието, изложеноста на звуци како што се кашлање и шмркање може суптилно да ја наруши способноста за фокусирање и учење.
Ова, истакнува Fitzgerald, би можело да има импликации врз начинот на кој едукаторите и работодавците размислуваат за бучавата во позадина и перформансите.
